Nomina antiquorum Romanorum

−3 (maximum dubium) Latinitas huius paginae maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Consuetudo nominationum priscorum Romanorum masculina nomina formalia continuisse tria nomina antiquitate praevidebat^{[Latinitas dolet]}. Haec ut praenomen, nomen (nomen gentile, nomen gentilicium), cognomen indicabatur^?. Interim^? accrescebat cognomen secundum, agnomine appellato. Homo adoptatus monstrabatur in nomine etiam illem^? adoptionis^? (exempli causa, C. Iulius Caesar Octavianus Augustus). De femininis nominibus, paucae differentiae erat^?. De^? civitate Romana, solum tria elementa obligabantur^?: praenomen, nomen, et cognomen et alii^? (exempli causa, agnomen et adoptio) optivi erant. Tria nomina modus Latinus translaticius homines nominandi erat, aevo antiquiore Romano, sed denominatio hominum unico nomine constabat.

Nexus interni

• Ars nominandi

Plura legere si cupis

• Liberati, Anna Maria, et Fabio Bourbon. 1996. Ancient Rome: history of a civilization that ruled the world. Novi Eboraci: Stewart, Tabori & Chang. ISBN 155670531X
• Salway, Benet. "1994. What's in a name? A survey of Roman onomastic practice from c.700 b.c. to 700 a.d.", Journal of Roman Studies 84:124-145.
• Heikki Solin et Olli Salomies. 1994. Repertorium nominum gentilium et cognominum Latinorum, Hildeshemium, 1994. "Editio nova addendis corrigendisque augmentata". Recensio critica Altera recensio critica