Nahtegal, sing einen don mit sinne
Appearance
| Nahtegal, sing einen don mit sinne | |
|---|---|
| Numerus | CB 146a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Nahtegal, sing einen don mit sinne” est initium carminis a discipulis vagantibus Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXLVIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Theodisce
1. Nahtegal, sing einen don mit sinne
miner hohgemůten chuniginne!
chunde ir, daz min steter můt
vnde min herçe brinne
nah irm sůzen libe vnde nah ir minne![1]
Latine
1. Philomela, canta sonum cum arte
meae superbae reginae!
Nuntia ei, quod mens mea constans
et cor meum ardeat
propter suum dulce corpus et propter eius amorem!
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen breve, Teutonica lingua scriptum, est glossa vel additamentum lyricum carmini Latino sub numero CXLVI praecedenti. In hoc textu, poeta philomelam (nahtegal) invocat ut nuntia amoris fiat apud dominam quam "reginam" appellat, exprimens ardorem cordis et constantiam mentis erga amasiam.[1]
Argumentum ad traditionem Minnesanger spectat, ubi natura et aves verna aetate vates adiuvant in precibus amatoriis explicandis. Quamvis paucis versibus constet, carmen perfecte illustrat consuetudinem bilinguem codicis ubi carmina Latina cum strophis vulgaribus saepe cohaerent.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4