Momentum virium

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Momentum virium[1] sive plenius momentum virium respectu axis (symbolum usitatum \vec{\tau} de Anglico verbo torque derivatum) est velut vis angularis, quae corporis rotationem efficit, auget, vel diminuit, secundum aequationem:

\vec{\tau} = I \vec{ \alpha}

ubi

I \, est corporis momentum inertiae, et
\vec \alpha est acceleratio angularis.

\vec{\tau} quidem ab vi \vec F calculatur per formulam definientem:

\vec \tau = \vec{r}\times \vec{F}\,

ubi

\vec{r}\, est vector ab axi rotatorio in punctum corporis ubi vis agitur, et
\times est productum vectorale.

Cum rotatio solum circum axim fixum producitur, facilius est solum magnitudinem momenti tractare: tunc quidem saepe scribitur tantum:

\tau = rF\sin \theta\,\!

ubi

r est distantia ab axi in punctum ubi vis agitur,
F est magnitudo vis, et
θ est angulus inter \vec{r}\, et \vec{F}\,.

Unitas momenti virium a producto distantiae per magnitudinem virium multiplicatae datur: quod in Systemate Internationali unitatium est Newtonium-metrum, Nm.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. L. Euler, Theoria motus corporum solidorum (1765), passim.