Mathesis universalis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Renatus Cartesius. Imago a Francisco Hals facta, 1648.[1]

Mathesis universalis (Graece μάθησις 'scientia, eruditio') est coniecturalis scientia universa in mathematica formata atque a Descartes, Leibnitio, et multis philosophis et mathematicis saeculorum sexti decimi et septimi decimi ficta. Ioannes Wallis nomen invocat pro enchiridii artis geometriae Cartesianae. Pro Leibnitio, haec scientia a ratiocinatore calculi sustenta erit.

Cartesii clarissima mathesis universalis descriptio in regula quarta Regulae pro mente directa fit, ante 1628 scripta. Desiderium linguae ulla lingua naturali perfectioris ante Leibnitium ab Ioanne Wilkins in libro An Essay towards a Real Character and a Philosophical Language anno 1668 prolato expressum est. Leibnitius coniunctiones quae fieri possunt inter algebram, calculum infinitesimalem, et proprietates universales in Mathesis Universalis, commentatione imperfecta anno 1695 scripto, solvere conatus est.

Logica praedicata videri potest systema hodiernum cui sunt nonnullae harum proprietatum universalium dictarum, saltem usque ad mathematicam et scientiam computatralem. Generatim autem, mathesis universalis, fortasse cum Francisci Viète algebra, unum ex primis conatibus ad construendum systema formale est.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Russell Shorto, Descartes' Bones (Doubleday, 2008), 218.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

stipula Haec stipula ad philosophiam spectat. Amplifica, si potes!