Latinitas nondum censa

Manuel II Palaeologus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Manuel II Palaeologus
Res apud Vicidata repertae:
Manuel II Palaeologus: imago
Nativitas: 27 Iunii 1350; Constantinopolis mediaevalis
Obitus: 21 Iulii 1425; Constantinopolis mediaevalis
Patria: Imperium Romanum Orientale

Officium

Munus: Politicus

Familia

Genitores: Ioannes V Palaeologus; Q2658379
Coniunx: Q272418
Proles: Ioannes VIII Palaeologus, Q704973, Q2631753, Constantinus XI Palaeologus, Q175714, Q472427
Familia: Q207585

Principatus

16 Februarii 139121 Iulii 1425
Praecessor:
Successor:

Manuel II Palaeologus (Graece Μανουὴλ Παλαιολόγος, natus die 27 Iunii 1350; mortuus die 21 Iulii 1425), filius decessoris sui Ioannis V, fuit auctor Graecus et imperator Constantinopolitanus ab anno 1391 usque ad mortem. Demetrius Cydones sub hoc principatu mesazon seu primus minister meruit annis 1391-1396.

Manuel Palaeologus in matrimonium duxit Helenam Dragasem principissam Serbiae et ex ea genuit:

De citatione Manuelis II a papa Benedicto XVI facta[recensere | fontem recensere]

Mense Septembri 2006, papa Benedictus XVI fecit iter in patriam suam, Bavariam. Apud universitatem Ratisbonae sermonem de fide et ratione in religione Christiana ac Islamica habuit et Manuelis II sententiam de religione Islamica evocavit, quae (is dixit) non recte intellecta est et orbe terrarum controversias et etiam tumultus concitavit.

Nummus Manuelis II
Nummus Manuelis II

Fontes rerum gestarum Manuelis II[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Editiones operum
  • Athanasios Angelou, ed., Manuel Palaiologos: Dialogue with the Empress-Mother on Marriage. Vindobonae, 1991
  • Claudius Bevegni, ed., Dialogum de matrimonio/Περὶ γάμον by Manuel Palaeologus. Catania, 1989
  • George T. Dennis, ed. et interpr., The Letters of Manuel II Palaeologus. Vasingtoniae: Dumbarton Oaks, 1977 Textus (Paginae selectae apud Google Books)
  • Karl Förstel, ed. et interpr., Manuel II. Palaiologos: Dialoge mit einem Muslim (Corpus Islamo-Christianum. Series Graeca 4). 3 voll. Echter Verlag, Würzburg 1995; ISBN 3-89375-078-9, ISBN 3-89375-104-1, ISBN 3-89375-133-5
  • Erich Trapp, ed., Manuel II. Palaiologos: Dialoge mit einem „Perser“. Vindobonae: Böhlau, 1966, ISBN 3-7001-0965-2.
Eruditio
  • M. A. Andreeva, "Zur Reise Manuels II. Palaiologos nach Westeuropa" in Byzantinische Zeitschrift vol. 34 (1934) pp. 37-47
  • John W. Barker, Manuel II Palaeologus (1391-1425): A Study in Late Byzantine Statesmanship. Brunswick Novae Caesareae: Rutgers University Press, 1969
  • Charalambos Dendrinos, "Manuel II Palaeologus in Paris (1400-1402): Theology, Diplomacy, and Politics" in Greeks, Latins, and Intellectual History 1204-1500 (2011. Bibliotheca vol. 11)
  • George T. Dennis, The Reign of Manuel II Palaeologus in Thessalonica, 1382-1387. Romae: Pontificium Institutum Orientalium Studiorum, 1960
  • R. J. Loenertz, "L'exil de Manuel II Paléologue à Lemnos" in Orientalia Christiana periodica vol. 38 (1972) pp. 116-140
  • Nevra Necipoğlu, Byzantium Between the Ottomans and the Latins: Politics and Society in the Late Empire. Cantabrigiae: Cambridge University Press, 2009 (Paginae selectae apud Google Books)
  • Klaus-Peter Todt, "MANUEL II. PALAIOLOGOS" in Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon  vol. 5 (Herzberg, 1993. ISBN 3-88309-043-3) , columnae 728–731
  • A. A. Vasiliev, "Putešestvie vizantijskago imperatora Manuila Paleologa po zapadnoi Evrope (1399-1403)" in Журналъ Министерства народнаго просвѣщенія n.s. vol. 39 (1912) pp. 260-304
  • Elizabeth A. Zachariadou, "Manuel II Palaeologos on the strife between Bāyezīd I and Ḳāḓị Burhān al-Dīn Aḥmad" in Bulletin of the School of Oriental and African Studies vol. 43 (1980) pp. 471-481

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Manuelem II Palaeologum spectant.


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!