Magnificat anima mea Dominum
Appearance
| Magnificat anima mea Dominum | |
|---|---|
| Numerus | CB Supplementum XVIII |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Magnificat anima mea Dominum” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero Supp. XVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Magnificat <anima mea Dominum . . .>
2. Ad Dominum, cum tri<bularer, clamavi: et exaudivit me>.
3. Retribue servo <tuo, vivifica me: et custodiam sermones tuos>.
4. In convertendo <Dominus captivitatem Sion: facti sumus consolati>.
5. Appropinquet <deprecatio mea in conspectu tuo, Domine: iuxta eloquium tuum da michi intellectum>.
6. Maria virgo semper <letare, quae meruisti Christum portare, celi et terre conditorem, quia de tuo utero protulisti mundi salvatorem>.
7. Ave, spes nostra, Dei <genitrix intacta; ave, illud Ave per angelum accipiens; ave, concipiens Patris splendorem benedicta; ave, casta sanctissima virgo, solam innuptam te glorificat omnis creatura matrem luminis, alleluia, alleluia>.
8. Regali ex progenie Maria <exorta refulget, cuius precibus nos adiuvari mente et spiritu devotissime poscimus>.
9. In prole mater, <in partu virgo, gaude et letare, virgo, mater Domini>.
10. Ave, domina mundi, ave, regina celorum, ave, virgo virginum, per te venit redemptio nostra; tu inter mulieres speciosissima, inter omnes et super omnes benedicta, iuxta filium tuum super choros angelorum posita, pro nobis, rogamus, rogita, ut valeamus te in eterna requie videre tecumque sine fine gaudere.
11. Post partum, <virgo, inviolata permansisti; Dei genitrix, intercede pro nobis>.
12. Ora pro nobis, beata mater.
13. Exurge, Domine, a<diuva nos . . . >
14. Sanctissima et gloriosissima et piissima virgo Maria! Ego indignus peccator commendo tibi esse, posse, vivere, valere, animam meam.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in supplemento codicis repertum, est collectio laudum et precationum ad Beatam Mariam Virginem directarum, quae elementa liturgica cum devotione personali coniungit. Textus incipit cum verbis celeberrimi hymni Magnificat et procedit per varias antiphonas et invocationes quibus gratia, protectio, et intercessio Mariana implorantur. In parte finali, auctor, se peccatorem indignum confitens, totam suam vitam et animam pietati Virginis commendat, demonstrans quomodo in traditione goliardica etiam carmina sacerrima et liturgica locum proprium habuerint.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4