Lygii

Lygii vel Ligii vel Lugii fuerunt gens Germana antiqua a Tacito memorata^[1] quae in Silesia (hoc est in meridionali Poloniae hodiernae parte) habitasse creditur. In Quo Vadis, celeberrima Henrici Sienkiewicz mythistoria, heroine Lygia filia regis Lygiorum fuisse dicitur quae obses Romanis data post mortem patris derelicta in domo Auli Plautii cum populari suo Urso educatur.

Secundum Tacitum late patentes Lygii in plures civitates dividebantur e quibus potentissimas nominat: Harios, Helveconas, Manimos, Helisios, Nahanarvalos. Eorum nomen fortasse e deo Lug ductum est, quod Celticam originem indicaret^[2] (cf. Lugdunum).

Notae

↑ Germania 43.2. Annales 12.29-30. Strabo, Geographica, VII, 1, 3. Ptolemaeus 2.11.
↑ Encyclopédie de l'Arbre celtique

Plura legere si cupis

Helmut Castritius, Günter Neumann, "Lugier". In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde. Band 19, de Gruyter, Berolini, 2001
Étienne Wolff, "Relire aujourd'hui Quo vadis", Bulletin de l'Association Guillaume Budé, 2002: 217-231
Herwig Wolfram, The Roman Empire and its Germanic peoples, University of California Press, 1997. Nonnullae paginae apud Guglum librorum

Nexus externi

Imperium Romanum

[1] Germania 43.2. Annales 12.29-30. Strabo, Geographica, VII, 1, 3. Ptolemaeus 2.11.

[2] Encyclopédie de l'Arbre celtique

[1]

[2]