The Game (ludus mentis)

Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet. Quapropter rogamus ut corrigas, praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam.

The Game (Anglice; nostra lingua ‘ille ludus’ aut ‘ludus’ tantum) est ludus mentis^(en) cuius propositum est ipsius ludi oblivisci. Quovis modō de hoc ludo cogitare, necnon hoc ipsum scriptum legere, ad cladem ducit, quae quotienscumque evenit totiens nuntianda est. Pro ratione ludi, totus orbis terrarum eum perpetuo agit, quamquam nonnulli id nesciunt, quod de ludo numquam antea audierint. Variae rationes excogitatae sunt, ut plures homines ludi conscii fiant atque ita numerus cladium augeatur.

Regulae

Quattuor regulae in ludo agnitae sunt.

1. Quotienscumque quis de Ludo cogitat, cladem patitur.
2. Clades nuntiandae sunt, his verbis prolatis: «A Ludo decessi».
3. Omnes Ludum agunt, etiam inscii, quoniam consensus non est necessarius.
4. A Ludo desistere non licet.

Incertum est utrum de Ludo loqui, cladis inscius, ipsam cladem efficiat. Pro interpretatione, is qui antequam regulas intellegat rogat «Quid est Ludus?», cladem vel patitur vel vitat. Item, secundum interpretationem, aliquis cladem pati potest cum alius cladem suam nuntiat, quandoquidem secunda regula hoc significat: quemlibet cladem pati, si quovis modo de Ludo cogitare cogitur.

Consilium commune est notas ita relinquere ut alii de ludo decedant.

Strategiae

Nullo modo ludus finiri potest; sola via non decedendi est de ludo non cogitare.

Hae rationes in eo intendunt ut alii decedant. Inter communes rationes sunt dicere “decessi” palam vel scribere in scheda occulta, in graffiti in locis publicis, vel in nummis pecuniariis. Consociationes cum Ludo etiam formari possunt (praesertim post tempus) ut actio quae aliter inobservata maneret aliquem ad cladem ducere possit. Quidam lusores gaudent cogitare de modis quibus alios de ludo decedant. Aliae rationes, cariores, merces includunt ut tunicas, fibulas, pocula, tabulas murales, et pittacia ad autocineta ad Ludum promovendum creata. Etiam in paginis interretialibus et instrumentis socialibus ut Facebook et X (olim Twitter noto) promovetur.

Origo

Origines Ludi incertae sunt. In commentatione anni 2008, Justine Wettschreck affirmat Ludum probabiliter initio decennii 200 ortum esse et fortasse vel in Australia vel in Anglia originem cepisse. Una theoria est eum Londinii anno 1996 inventum esse cum duo ingeniarii Britannici, Dennis Begley et Gavin McDowall, ultimum tramen amiserunt et nox in perone eis agenda fuit; ne de sua condicione cogitarent, ludum tentaverunt ubi primus qui hoc fecit decessit. Alia theoria etiam originem eius Londinii anno 1996 ponit, affirmans eum a Jamie Miller creatum esse “ad homines vexandos.” Diurnarius Mic Wright de The Next Web meminit se Ludum in schola sua exeunte decennii 200 lusisse. Attamen Ludus fortasse anno 1977 a membris Societatis Scientiae Fictionis Universitatis Cantabrigiensis creatus est, qui conabantur ludum creare qui theoriam ludorum non applicaret. Articulus in diario electronico a Paulo Taylor mense Augusto 2002 Ludum descripsit; in eo, Taylor eum circiter sex menses antea invenisse affirmavit. Haec est prima referentia in interreti inventa. Ludus plerumque per instrumenta communicationis socialis, ut Facebook, YouTube, vel Twitter, vel in persona, diffunditur.

Psychologia

Ludus est exemplum processus ironici (etiam noti ut “Principium Ursi Albi”), in quo conatus vitandi cogitationes eas pertinaciores reddit. Sunt exempla prima processus ironici: anno 1840, Leo Tolstoi “Ludum Ursi Albi” cum fratre suo lusit, in quo “in angulo manebat et conabatur non cogitare de urso albo.” Theodorus Dostoevsky eundem ludum anno 1863 in suis Adumbrationibus Hiemalibus de Impressionibus Aestivis memoravit. Studium psychologicum Ludi a Cory Antiel scriptum duodecim participes implicavit; rogati sunt ut dicerent quando et cur post quattuor hebdomades vicissent. Studium invenit 57... % participantium de ludo decessisse; hac de causa, Antiel conclusit Effectum Zeigarnik ad supradicta contulisse. Participes varias causas decedendi adtulerunt. Causae communes incluserunt clades notarum causā, tempus, et videre vel cogitare de aliis hominibus etiam Ludum ludentibus. Praeparatio et sensibilitas partes magnas in amissis egerunt; nullae clades ad habitum pertinentes inventae sunt.

Receptio

Puella signum tenens quod dicit “De Ludo decessisti”

Ludus descriptus est tamquam difficilis et iucundus ad ludendum, et etiam tamquam inanis, puerilis, et frustrans. Etiam prohibitus est in quibusdam foris interretialibus, ut “Something Awful” et “GameSpy”, et in pluribus scholis (inter quas una in Ohio ). Generaliter describitur tamquam ludus, meme, et “virus mentis.”

Diaria velut Metro, Rutland Herald, The Canadian Press, et De Pers commentationes de Ludo ediderunt, et Wikinews dominum Losethegame.com de eo interrogavit. Libri picti de Ludo in Saturday Morning Lunch Cereal, xkcd, et Real Life apparuerunt. Pelliculae YouTube de eo etiam centena milia visuum habent. Anno 2008, maximus grex Facebook Ludum repraesentans 200,000 sodales superavit. Machina scientiae WolframAlpha quaestioni “Quid est Ludus?” respondendo “vicisti.”

Anno MMIX, inquisitio Time 100 ab usoribus 4chan ita manipulata est ut initiales primorum 21 nominum acronymum formarent ad Ludum (The Game) referendum (“marblecake etiam ludus”).