Ludit in humanis
| Ludit in humanis | |
|---|---|
| Numerus | CB 123a |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Ludit in humanis” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXIIIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen brevissimum, in codice inter carmina amatoria insertum, est distichon Ovidii sumptum ex libro quarto epistularum Ex Ponto. Sententia de fragilitate rerum humanarum et de potestate divina tractat, quae ludos cum fatis mortalium facit, ita ut nihil in praesenti hora certum haberi possit.[1]
In contextu Carminum Buranorum, hi versus admonitionem moralem praebent de variabilitate Fortunae, quae est argumentum creberrimum in universa poesi goliardica. Usus auctorum classicorum sicut Ovidii demonstrat quomodo clerici medii aevi antiquam sapientiam ad vitam cotidianam et ad incertitudinem mundi describendam accommodaverint.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4