Lucius Manlius A.f. Vulso Longus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Lucius Manlius A.f. Vulso Longus (natus saeculo 4 aut 3 a.C.n., mortuus post annum 250 a.C.n.) fuit vir publicus Romanus.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Vulso anno 256 a.C.n. inter Primum Bellum Punicum una cum Quinto Caedicio Q.f. primo consulatu fungebatur. Sed Caedicius mox mortuus et Marcus Atilius Regulus (II) in eius locum suffectus est. Consules proelio navali Poenos vicerunt et Africam appulsi sunt. Poeni pacem petiverunt, sed deinde condiciones duriores repudiaverunt[1]. Cum Regulus in Africa maneret, Vulso in patriam revertebat et triumphavit. Anno 250 iterum consul erat, nunc cum Gaio Atilio M.f. Regulo (II), atque frustra Lilybaeum urbem in Sicilia sitam obsedebat[2].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Polybius I 31
  2. Polybius I 40


Antecessores:
Gaius Atilius M.f. Regulus et Gnaeus Cornelius P.f. Blasio II
Consul
256 a.C.n.
cum
Quinto Caedicio Q.f.
Successores:
Marcus Aemilius M.f. Paullus et Servius Fulvius M.f. Paetinus Nobilior
Antecessores:
Lucius Caecilius L.f. Metellus et Gaius Furius Pacilus
Consul
250 a.C.n.
cum
Gaio Atilio M.f. Regulo II
Successores:
Publius Claudius Pulcher et Lucius Iunius C.f. Pullus