Lingua Slavica orientalis antiqua

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Lingua Slavica orientalis antiqua
Рѹсьскꙑи ꙗꙁꙑкъ
Taxinomia:

Linguae Indoeuropaeae
 Linguae Slavicae
  Linguae Slavicae Orientales

   Lingua Slavica Orientalis antiqua
Locutores:
Sigla: 1 , 2 , 3 orv
Status publicus
Officialis
Privata
Litterae:
Scriptura: Cyrillica
Procuratio:
Diffusio linguarum Slavicarum in Europa

Lingua Slavica orientalis antiqua vel lingua Russica antiqua est lingua Slavica mediaevalis (ipsorum lingua рѹсьскꙑи ꙗꙁꙑкъ, Angl. Old East Slavic, Old Russian, Russ. Древнерусский язык), quae in Europa orientali a saeculo septimo usque ad saeculum decimium quartum sive decimum septimum usitata fuit. Origo est communis linguae Russicae, linguae Ucrainiicae et linguae Ruthenicae Albae. Scriptura Cyrillica utebatur.

Fontes[recensere | fontem recensere]

  • Соболевский А. И. Очерки из истории русского языка. Киев, 1884. (Russice)
  • Елизаровский И. А. Русский язык XI—XVII веков. Архангельск, 1935. 108 с. (Russice)
  • Срезневский И. И. Материалы для словаря древнерусского языка по письменным памятникам, т. I—III, СПб., 1890—1912; pdf: vol. 1, vol. 2, vol. 3. (Russice)
  • Шахматов А. А. Очерк древнейшего периода истории русского языка. Пг., 1915. (Russice)
  • Kiparsky V. Russische historische Grammatik. Bd. 1-3, Heidelberg, 1963—1975. (Theodisce)
  • Issatschenko A. Geschichte der russischen Sprache. Bd. 1, Heidelberg, 1980. (Theodisce)

Nexus externi[recensere | fontem recensere]