Lingua Samaritana

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Lingua Samaritana
Arāmît, Ārāmāyâ
Taxinomia: varietas linguae Aramaicae e divisione Semitica familiae Afrasiaticae
Status: lingua classica
Sigla: 1 —, 2 sam, 3 sam
Usus
Aevum: millennia I-III p.C.n.
Situs: lingua in Samaria sub imperiis Romanorum, Arabum, Turcorumque adhibita
lingua liturgica Iudaeorum Samaritanorum
Litterae: Litterae Samaritanae
Scriptura: Abecedarium Samaritanum
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae

Lingua Samaritana,[1] varietas linguae Aramaicae, ad Semiticam familiae Afrasiaticae divisionem pertinet.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Moshe Florentin, Late Samaritan Hebrew : a linguistic analysis of its different types, Lugduni Batavorum, 2005 Apud Guglum librorum
  • Abraham Tal, A dictionary of Samaritan Aramaic, Lugduni Batavorum, 2000
    • Samaritan Aramaic, Ugarit-Verlag, 2013.
  • L.H. Vilʹsker, Самаритянский язык, Moscuae, 1974 (interpretatio Francogallica Ioannis Margain, CNRS, 1981ː Manuel d'araméen samaritain).
  • Zeʾev Ben-Ḥayyim, A grammar of Samaritan Hebrew : based on the recitation of the Law in comparison with the Tiberian and other Jewish traditions, Hierosolymis, The Hebrew University Magnes Press, 2000

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Athanasius Kircherus, Turris Babel, sive Archontologia (Amstelodami: Jansson-Waesberge, 1679) textus pp. 193-201.
Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!