Lingua Falerica

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Falerica sive Falisca lingua est antiquorum Faliscorum, nobis praeservata 36 paucis inscriptionibus, quae saeculo tertio aut secundo a.Ch.n. abecedario ex Etrusco venienti, a sinistra ad dexteram, nonnullas influentias Latinas monstrantes scriptae sunt.

Characteres eius phonetici haec sunt:

  1. Retentio f mediae, quod b Latinum factum est;
  2. Repraesentatio gh Protoindoeuropaei f Falisco (foied, Latine hodie);
  3. Deletio s finalis (cra Latine cras);
  4. Exemplum in lingua falerica "foied vino pipafo, cra carefo", Latine; "hodie vinum bibam, cras carebo"

Characteres alii sunt:

  1. Retentio velarum (Fal. cuando = Latine quando - nisi modo Umbrici pan(n~u));
  2. Assimiliatio aliquarum consonantum finalium ad sonum initialem verbi proximi: "pretod de zenatuo sententiad" est "praetor de senatus sententia"

Collatio verbalis[recensere | fontem recensere]

Lingua Latina Lingua Falerica[1][2]
bibam pipafo
bubus bufo
carebo carefo
cras cra
cum co
de de
ego ego
est est
faba baba
filium hileo
firmus hirmio
frater frated
hodie fodied
hic fec
libero loufiro
medium medio
que cue
quid cuid
quis cui
quod cuod
quando cuando
prae pre
praetor pretod
sedis sede
sententia sententiad
senatus zenatuo
sunt sunt
via via
vinum vino
vivus vivo

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  1. https://thevore.com/faliscan/
  2. Stuart-Smith, Jane (2004). Phonetics and Philology: Sound Change in Italic. Oxford University Press.