Lingua Dacica

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Lingua Dacica
Taxinomia: Familiae Indoeuropaeae attributa; fortasse linguae Thracicae adpropinquanda et in subfamiliam Thraco-Illyricam includenda
Status: lingua exstincta
Sigla: 1 —, 2 ine, 3 xdc
Usus
Aevum: usque in saeculum III viva
Situs: Dacia prae-Romana et Romana
lingua fere ignota, e nominibus tantum restituenda
Litterae:
Scriptura:
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Familiae linguisticae coloribus Vicipaedicis pictae
Loci suffixo -dava appellati

Lingua Dacica[1], hodie exstincta, ad familiam Indoeuropaeam pertinuit. Eruditi nonnulli Dacicam idem ac Thracicam fuisse adseverant; multi divisioni "Thraco-Illyricae" vel "Balcanicae" linguarum antiquarum Indoeuropaearum attribuunt.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. "Dacicae nomenclaturae": Conradus Gesnerus, Mithridates: de differentiis linguarum (1555) textus f. 16v

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Dan Dana, Onomasticon Thracicum (OnomThrac). Répertoire des noms indigènes de Thrace, Macédoine Orientale, Mésies, Dacie et Bithynie. Athenis, 2014 index huius libri

Nexus interni


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!