Li Yu (scriptor)

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata Li Yu (scriptor)
Res apud Vicidata repertae:
Li Yu (scriptor): imago
Nativitas: 1610; Rugao
Obitus: 1680; Hancheum
Patria: Familia Mim, Familia Cim

Officium

Munus: scriptor, scriptor scaenicus, editor, actor, poëta, calligrapher

Familia

Proles: Li Shuzhao

Lǐ Yú, litteris Sinicis 李漁 (Rugao in oppido anno 1610/1611 natus; mortuus anno 1680 Hanchei) fuit mythistoriarum ludorumque scaenicorum scriptor atque ludorum director Sinicus. Editor fuit operum tam suorum quam aliorum: quo munere fungens opus capitale de pictura Sinensi, titulo Jieziyuan huazhuan, divulgare incepit.

Li "Liweng" ("senex petaso bambuseo") saeculo XVIII delineatus

De vita[recensere | fontem recensere]

Filius apothecarii, medici nepos, Lanxi[en] et Jinhua[en] in urbibus provinciae antiquae Jiangnan (unde proavi orti erant) educatus est. Munus apud regimen imperatorium ab anno 1635 petivit. Petitione anno 1642 renuntiata postea scriptis suis laboribusque scaenicis vitam victumque quaerebat non sine adiumento amicorum patronorumque, inter quos Gong Dingzi[en], Songgotu[en], Wei Yijie[en]. Lanxi annis 1640, Hanchei in urbe ab anno fere 1650 habitabat ubi agnomen poëticum sibi accommodavit Liweng (笠翁 scilicet "senex petaso bambuseo") pauperibus Lacus occidentalis piscatoribus alludens. Ibi his annis comoedias suas docebat brevesque mythistorias edebat.

Nanchinum autem ante annum 1662 mutavit, ubi hortum suum parvum "seminis sinapei" nuncupabat. In templo Cheng'en vici Sanshan illius urbis tabernam editorialem cum genero Shen Xinyou[d] tenebat. His annis ludos plures sed etiam "moralia" ut dicamus edidit, videlicet breves de variis rebus commentationes. Inter 1666 et 1673 itinera plura per Sinas faciebat cum concubinis Qiao et Wang (quae etiam actrices merebant), nonnullis patronis visitatis poëtisque et pictoribus amicis, inter quos Ji Yingzhong[d]. Rursus denuo Hanchei habitavit.

Wu Weiye[en] poëta, politicus, amicus Li Yu

De scriptis[recensere | fontem recensere]

Ludos semper comicos de rebus profundioribus componere solebat, Lianxiang ban c. 1645 de concubina a marito maritaque amata, Fengzheng wu de stupro, Yizhong yuan de pictoribus pictricibusque aemulis (cui operi praefatio a pictrici Huang Yuanjie[d] anno fere 1655 scripta erit), Yu saotou de uxoribus duabus imperatoris Wuzong, Naihe tian de contraria coniugum indole, Huang qiu feng ubi mulieres de viro contendunt, Shen luanjiao de scortis viros bene male aestimantibus, Qiao tuanyuan de recognitione filii diu perditi (praefatione anno 1668 scripta).[1] Mythistoriis brevibus, quas inter annos fere 1656 et 1661 pluribus editionibus collegit, poëta Du Jun[d] auctoris amicus commentaria sua subiecit.[2]

Wang Shilu[zh] eruditus, poëta, amicus Li Yu

Annis 1660 scripta aliorum per varias collectiones digesta divulgavit, Epistolarum prima collectio coaevarum praesertim de litteris disserentium (1660), Novum regimini adiutorium et Novum regimini adiutorium alterum necnon Conservatio vitae de curiis provincialibus (1663), Sermonum parallelorum prima collectio (1671), Carminum celebrium selectio (1678).[3] Eisdem annis miscellanea moralia a se oratione soluta conscripta edidit. Rerum gestarum disputationes (1664) ex anecdotis historicis centum triginta tribus congessit quibus interpretationes suas annotationesque amicorum fere quadraginta adiunxit. Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes commentatiunculae sunt de utilitate ludorum scaenicorum, de vita bene gerenda, de voluptates bene fruendo, de floribus arboribusque, de re gastronomica (1671). Alia scripta brevia duobus voluminibus, titulis Verba libera et Verba libera altera inter annos 1673 et 1679 divulgari curavit.[4]

Zhou Lianggong[en] poëta, calligraphus, artium historicus

An mythistoriam eroticam Rou putuan re vera scripserit, anno 1657 sine nomine auctoris divulgatam, diu incertum manebat. Aevo nostro variis rationibus dubia resoluta sunt: stylum enim parallelum in narrationibus quibus nomen suum Li Yu apposuit atque in librum anonymum Rou putuan Patricius Hanan satis monstravit, consentiente tali ratione Petro Kaser (abnuentibus autem Chun-Shu Chang et Shelley Hsueh-Lun Chang).[5]

De indole[recensere | fontem recensere]

Si verus Li Yu se in scriptis suis unquam revelaverit, neque in paginis huius mythistoriae, neque in ludis historiolisve variis, sed in commentatiunculis congeriei Xianqing ouji quaeri debeat: "De vera indole Li Yu", ait Robertus Hegel, "etiamnunc ambigo. Fuit fortasse ille super coaevos scriptores omnes sui ipsius conscius. Modicissime eum nisi fallor amaverim."[6]

Scripta selecta[recensere | fontem recensere]

  • 1654/1656 : Wushengxi (無聲戲 "Theatrum silentii") mythistoriae breves
  • 1658 (praefatore Du Jun[d]) : Shi'er lou (十二樓 "Duodecim turres") mythistoriae breves
  • c. 1659 (sine nomine auctoris) : Rou putuan (肉蒲團, "Genuflexorium carnosum") mythistoria erotica
  • 1660 (editor; praefatore Wu Weiye[en]) : Chidu chuzeng ("Epistolarum prima collectio")
  • 1663 (editor; praefatore Wang Shilu[zh]) : Zizhi xinshu ("Novum regimini adiutorium")
  • post 1663 (editor; praefatore Zhou Lianggong[en]) : Zizhi xinshu erji ("Novum regimini adiutorium alterum")
  • post 1663 (editor; auctore Ji Yuan[d]) : Qiu sheng lu ("Conservatio vitae")
  • 1664 : Lun gu ("Rerum gestarum disputationes")
  • post 1668 : Liweng chuanqi shizhong ("Decem comoediae Liweng")
  • 1671 : Xianqing ouji (閑情偶寄, "Fortuitae affectuum otiosorum adumbrationes") commentatiunculae de honestis voluptatibus
  • 1671 (editore cum Shen Xinyou[d]) : Siliu chuzhen ("Sermonum parallelorum prima collectio")
  • 1673 : Liweng yijia yan ("Verba libera Liweng")
  • 1678 : Mingci xuansheng ("Carminum celebrium selectio")
  • 1678/1679 : Liweng yijia yan erji ("Verba libera Liweng altera")

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. #Hanan (1988) pp. 15-20
  2. #Hanan (1988) pp. 20-23
  3. #Hanan (1988) pp. 24-26
  4. #Hanan (1988) pp. 26-30
  5. #Hanan (1988). I find totally convincing Professor Hanan's argument ... I believe that the question of authorship is sufficiently answered: #Hegel (1991) p. 98. Contra #Chang et Chang (1992) pp. 234-237
  6. I still have no clear idea what Li Yu was like ... [He] was probably the most self-conscious writer of his age. And I doubt that I would have liked him very much: #Hegel (1991) pp. 99-100

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Eruditio
  • Chun-Shu Chang, Shelley Hsueh-Lun Chang, Crisis and Transformation in Seventeenth-Century China: Society, Culture, and Modernity in Li Yü's World. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1992
  • Patrick Hanan, The Chinese Vernacular Story. Cantabrigiae Massachusettensium: Harvard University Press, 1981
  • Patrick Hanan, The Invention of Li Yu. Cantabrigiae Massachusettensium: Harvard University Press, 1988. ISBN 0-674-46425-7
  • Robert E. Hegel, "Inventing Li Yu" in Chinese Literature: Essays, Articles, Reviews vol. 13 (1991) pp. 95-100 JSTOR
  • "Li Yü" in Arthur W. Hummel et al., Eminent Chinese of the Ch'ing Period (Vasingtoniae, 1943) vol. 1 pp. 495-497
  • Pierre Kaser, "Li Yu: Le retour du Vieux Pêcheur au Chapeau de Paille" in Revue bibliographique de Sinologie vol. 9 (1991) pp. 279-285 JSTOR
  • Pierre Kaser, "Les métamorphoses du sexe dans les contes et les nouvelles de Li Yu" (2006) apud Traduire l'amour, la passion, le sexe, dans les littératures d'Asie: Aix en Provence, Université de Provence, 15-16 décembre 2006
  • Pierre Kaser, "Traduire le théâtre littéraire chinois ancien: Les Amants de la scène de Li Yu (1611-1680)" in Charles Zaremba, Noël Dutrait, edd., Traduire: un art de la contrainte (Aquis Sextiis: Publications de l’Université de Provence, 2010) pp. 67-79
  • Pierre Kaser, "Li Yu en français" (2011)
  • Pierre Kaser et Rainier Lanselle in Chan Hing-ho, ed., Inventaire analytique et critique du conte chinois en langue vulgaire vol. 5 (Lutetiae: Collège de France, 2006) pp. 119-195
  • André Lévy, Le conte chinois en langue vulgaire du XVIIe siècle. Lutetiae: Collège de France, 1981
  • Nathan Mao, Liu Ts'un-yan, Li Yü. Bostoniae: Twayne, 1977
  • Peng Feng, "Li Yu's theory of drama: a moderate moralism" in Philosophy East and West vol. 66 (2016) pp. 73-91 JSTOR
  • Andrea Stocken, Die Kunst der Wahrnehmung – Das Ästhetikkonzept des Li Yu (1610–1680) im Xianqing ouji im Zusammenhang von Leben und Werk. 2005. ISBN 3-447-05120-5
Versiones operum variorum
Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Aedis silvarum nebulosarum regimentarium#Bibliographia
  • Alfred Forke, interpr., Zwei chinesische Singspiele der Qing-Dynastie (Li Yu und Jiang Shiquan) ... Stutgardiae: Franz Steiner, 1993
  • Patrick Hanan, interpr., Li Yu: A Tower for the Summer Heat. Novi Eboraci: Ballantine Books, 1992
  • Patrick Hanan, interpr., Li Yu: Silent Operas. Hongcongi: Chinese University of Hong Kong, 1991
  • Eric Henry, interpr., Chinese Amusement: The Lively Plays of Li Yü. Hamden Connecticutae: Archon Books, 1980
  • Rainier Lanselle, interpr., Le Poisson de jade et l'Épingle au phénix. Douze contes chinois du XVIIe siècle (Lutetiae: Gallimard, 1987) pp. 245-272 et 307-354
  • Brigitte Teboul-Wang, Pierre Kaser, interprr., in Chan Hing-ho, Jacques Dars, edd., Comment lire un roman chinois. Anthologie de préfaces et commentaires aux anciennes œuvres de fiction (Arelate: Philippe Picquier, 2001) pp. 176-198
  • Д. Н. Воскресенский, interpr., Ли Юй. Полуночник Вэйян или подстилка из плоти. Moscuae: Гудьял-Пресс, 1995
  • Д. Н. Воскресенский, interpr., Ли Юй. Двенадцать башен (повести XVII в.). Moscuae: Гудьял-Пресс, 1985
  • "Dialogi comici" in Angelus Zottoli, ed. et interpr., Cursus litteraturae Sinicae neo-missionariis accommodatus vol. 1: Lingua familiaris (Chang-hai: ex typographia Missionis Catholicae, 1879) pp. 306-411

Nexus externi[recensere | fontem recensere]