Letabundus rediit
| Letabundus rediit | |
|---|---|
| Numerus | CB 74 |
| Auctor | unknown value |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Clauso Cronos et serato” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti , quod in codice Carminum Buranorum sub numero LXXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen incipit celeberrima descriptione veris, ubi Saturnus (Cronos) ex carcere dimittitur et natura sub risu Iovis reflorescit. Poeta hymnum verno tempore canit, invocans Floram, Rheam et varias ditiones mythologicas sicut Satyros et Dryades, quae ad renovationem mundi concurrunt.[1]
Tamen, post descriptionem loci amoeni, argumentum ad cruciatum amantis vertitur, qui ignem tacitum fovet et a Venere punitur. Poeta de vanitate querelarum amatoriarum et de potentia Cupidinis dolet, denique deam precatur ut parcat victo et ex crudeli Venere in mitiorem Dionem mutetur, stilo eleganti et docto usus.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4