Jump to content

Les Quatre cents coups (pellicula 1959)

E Vicipaedia
Les Quatre Cents Coups (1959)
Artificiis districtus
DispositorFranciscus Truffaut
ScriptorFranciscus Truffaut
Primi actoresIoannes Petrus Léaud(en)
Duratio99 minuta
LinguaFrancogallica

Les Quatre cents coups (‘Artificiis districtus’[1]) est pellicula Francica a Francisco Truffaut anno 1959 disposita, et quidem prima taenia ab eodem facta. Prima persona (Antonius Doinel(en)) ab Ioanne Petro Léaud(en) sustenta est. Quae pellicula ex sua parte originem Novae undae Francicae significavit. Dedicata est Andreae Bazin(en), conditori ephemeridis Cahiers du cinéma(fr).

In pellicula Truffaut partim de eventis vitae suae et amicorum refert. Praesertim memorabilis est scaena mutuata a Zéro de conduite(fr), pellicula classica ab Ioanne Vigo(fr) anno 1933 disposita.[2]

Antonius puer Francicus est, iuvenis tredecim annorum, qui et in schola et domi molestias incommoditatesque habet. Magistri eum velut emissarium reprehendunt et puniunt. Mater eum insolenter aspernatur frigideque tractat, et saepe cum marito suo, Antonii vitrico, rixatur. Antonius mox detegit matrem cum collega adulteria exercere.

Familia in gravibus angustiis pecuniariis versatur, et Antonius in sacco dormitorio(en) in lecto iuxta aditum aedificii posito dormire debet. Artificia puerilia committit saepe ab amico suo Renato incitatus, sed post singula quaeque facinora deprehensus punitur. Postremo machinam scriptoriam e patris officina furatur, eam pignoraturus. Antonius et Renatus in pignorandi conatibus non succedunt. Itaque Antonius ad officium redit, ut machinam reddat, sed ab ianitore comprehenditur. Demum a vitrico ad vigiles ducitur. Comprehensus ad iudicem carceris (juge d'instruction) ducitur, qui eum insanabilem iudicat. Mater petit, ut Antonius ad castra operaria mittatur, quia numquam antea mare vidisset.

Antonius autem cum psychiatro centri detentionis conloquens narrat se maximam partem pueritiae suae cum avia egisse, cum mater ei providere nollet. Immo, liberis omnino infesta abortum paravisse.

Antonio postremo e castris effugere contingit, quo facto ad mare currit.

Partium distributio

[recensere | fontem recensere]
  1. ↑ Titulus pelliculae ad verborum significationem ‘quadringenta artificia’ converti potest, sed quia faire les quatre cents coups idioma est, quod potius fere ‘sescenta artificia committere’ significat, titulum Latinum ad sensum reddidimus.
  2. ↑ von Bagh 1998: 425.

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Les Quatre cents coups spectant.
  • De hac pellicula in Indice Interretiali Pellicularum (Anglice)