Le Figaro
Appearance

Le Figaro (nomen Francogallicum) est diarium Francicum anno 1826 ab Auguste Le Poitevin de L'Égreville conditum, initialiter ut periodicum litterarium et satiricum[1].
Post finem Secundi belli mundani, linea editorialis eius ex tribus ramis principalibus dextrae factionis (Gaullista, liberali, et conservativo) sumpta est. Praecipue a fautoribus dextrae et centri-dextrae factionis lectum, secundum diarium nationale in Francia anno 2023 erat, cum propagatione 354 615 exemplarium.
Ut diarium fidum habetur,[2] a Société du Figaro editur, ipsa a Marcelli Dassault Grege Industriali ab anno 2004 possessa.
Directores principales
[recensere | fontem recensere]| Nomen | Tempus |
|---|---|
| Hippolytus de Villemessant | 1854-1875 |
| Franciscus Magnard | 1876-1894 |
| Fernandus de Rodays | 1879-1894 |
| Antoninus Périvier | 1894-1901 |
| Gasto Calmette | 1902-1914 |
| Alfredus Capus | 1914- |
| Robertus de Flers | 1921-1922 |
| Franciscus Coty | 1922-1933 |
| Andreas Chaumeix | 1926-1930 |
| Lucianus Romier | 1925-1927 1934-1940 |
| Petrus Brisson | 1934-1942 1944-1964 |
| Ioannes Prouvost | 1964-1975 |
| Robertus Hersant | 1975-1996 |
| Yvo de Chaisemartin | 1996-2004 |
| Sergius Dassault | 2004-2018 |
Propagatio
[recensere | fontem recensere]| Annus | Exemplaria empta in Francia |
Exemplaria empta | Propagatio integra |
|---|---|---|---|
| 1995[4][5] | - | 383 861 | 391 533 |
| 1996[6] | 349 358 | 367 787 | - |
| 1999[7] | 353 309 | 366 690 | - |
| 2000 | - | 360 909 | - |
| 2001 | - | 366 529 | - |
| 2002 | - | 369 108 | - |
| 2003 | - | 369 706 | - |
| 2004 | - | 365 083 | - |
| 2005 | - | 337 118 | - |
| 2006 | - | 332 818 | - |
| 2007 | - | 338 618 | - |
| 2008 | - | 330 482 | - |
| 2009 | - | 323 991 | - |
| 2010 | - | 325 509 | - |
| 2011 | - | 329 367 | - |
| 2012 | 323 303 | 330 952 | 335 845 |
| 2013 | 317 225 | 324 170 | 329 175 |
| 2014 | 314 312 | 320 732 | 325 459 |
| 2015 | 311 326 | 317 152 | 321 569 |
| 2016 | 305 701 | 311 127 | 315 159 |
| 2017 | 307 912 | 312 994 | 316 796 |
| 2018 | 309 492 | 313 694 | 317 075 |
| 2019 | 325 938 | 329 646 | 332 789 |
| 2020 | 331 927 | 334 295 | 336 289 |
| 2021 | 347 052 | 348 894 | 350 397 |
| 2022 | 351 379 | 353 086 | 354 706 |
| 2023 | 354 665 | 356 193 | 357 695 |
| 2024 | 365 831 | 367 288 | 368 719 |
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Claire Blandin (). Le Figaro. Deux siècles d'histoire. Armand Colin
- Bertrand de Saint-Vincent (). Le roman du Figaro : 1826-2006. Plon-Le Figaro. ISBN 978-2259205832
- Figaro-ci, Figaro-là. Médias ()
- Jean-François Brisson (). Fils de quelqu'un : Pierre Brisson et les trente glorieuses du Figaro. Parisiis: Éd. de Fallois.
- Iacobus de Lacretelle (). Face à l'événement : Le Figaro 1826-1966. Parisiis: Hachette.
- Petrus Brisson (). Vingt ans de Figaro. Paris: Gallimard.
- Fredericus Segu (). Le premier Figaro, 1826-1833. Parisiis
- Hippolytus de Villemessant (). Mémoires d’un journaliste. Parisiis: E. Dentu. p. 16.
- Emilius Gaboriau (). L’Ancien « Figaro ». Parisis: Dentu. p. 22.
- Jean Lacouture (). François Mauriac, un citoyen du siècle. Le Seuil. pp. 497. ISBN 978-2020114820
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Periodicum titulum trahit a persona e fabula scaenica Beaumarchais Le Barbier de Séville, ut censuram monarchicam contemnat
- ↑ Ines Perkovic (). McMaster LibGuides: How Do I Find News?: Newspapers of Record. libguides.mcmaster.ca (Anglice).
- ↑ Le Figaro. acpm.fr
- ↑ "Le Monde" est resté déficitaire en 1995. Les Échos (). p. 12. (Francogallice)
- ↑ La diffusion des quotidiens a progressé de 2 % en 1995. La Tribune ()
- ↑ Jean-Christophe Féraud (). La diffusion globale des quotidiens nationaux a régressé en 1996. Les Échos. p. 16.
- ↑ En 1999, la presse écrite a progressé. Libération (). p. 33
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Le Figaro spectant. |