Lamentatio sanctae matris ecclesiae Constantinopolitanae

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.
Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
Interpretationes vernaculae
Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet.
Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque extra et intra Vicipaediam.
Hanc paginam intra 3 menses augere oportet. Cuique paginae opus est: lemmate paginae nomine congruente; textu, qui rem definit notabilitatemque eius exprimit; fonte externo certo; nexibus internis ex hac pagina et ad hanc paginam ducentibus.
Plura ... DEENFR

Lamentatio sanctae matris ecclesiae Constantinopolitanae est motetus Gulielmi Dufay, compositoris scholae Franco-Flandricae, in quo de excidio urbis Constantinopolis atque ecclesiae cathedralis Sanctae Sophiae anno 1453 queritur. Saepe connummeratur cum Vasilissa ergo gaude, Apostolus gloriosus, et Balsamus et munda cera, aliis operibus eiusdem generis.

Quo modo compositum sit[recensere | fontem recensere]

O tres piteulx de tout espoir fontaine,
Pere du filz dont suis mere esplorée,
Plaindre me viens a ta court souveraine,
De ta puissance et de nature humaine,
Qui ont souffert telle durté villaine
Faire à mon filz, qui tant m'a hounourée.

Misericors fons omnis salutis
Qui genuisti quem nunc lamento pater
Ad sollemnissimum tuam nunc venio aulam plagendi causa
ut potentiam tuam itemque de hominis naturam queram
quae haec permiserint scelera
affecisse filio meo semper te reverenti.

Dont suis de bien et de joye separée,
Sans qui vivant veule entendre mes plaints.
A toy, seul Dieu, du forfait me complains,
Du gref tourment et douloureulx oultrage,
Que voy souffrir au plus bel des humains.
Sans nul confort de tout humain lignage.

Spoliata nunc ego bonorum conqueror atque gaudii
nemo cum supersit qui meam audiat lamentationem.
Tibi soli Deo planctum meum nunc profero
quae tormentis atque caedibus dolorosis
beatissimum hominum genus afflictum vidi
spque omni mortalium privatum.