Lagares

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Nulla Vicipaediae Latinae pagina huc annectitur.
Quaesumus in alias commentationes addas nexus ad hanc paginam relatos. Quo facto hanc formulam delere licet.
Interpretationes vernaculae
Municipii Penafidelis collocatio

Lagares est vicus Lusitaniae municipii Penafidelis, cum 10,92 km² areae et 2463 incolae (2001). Densitas: 225,5 incolae/km².

Lagares in finibus meridiei municipii Penafidelis est, et componitur a locis Castelo, Devesas, Escariz, Igreja, Lagares, Lapa, Lugar Novo (Devesas), Monte Santo, Ordins, Padrão, Quintandona, Ribas, S. Julião, et Serra.

Lagares magnum alitum a saeculo duodevicensimo habuit, sed principium suum antiquum est.

Historia[recensere | fontem recensere]

Auctoritas Romanorum in vico facta est sentire.

Primae tabulae scriptae referentes ad "villam Lagariensem" anni 1088 sunt. Ecclesia Sancti Martini Lagaris, ostendens hodie mutationes saeculorum XVIII et XIX, aedificatio antiquior vici Lagariensis est et in tempore praeterito historicum magnum habuit. Usque ad annum 1971 cultu mansit. In ea aram romanam cum inscriptionibus, quae dedicant eam Laribus Anaeciis, invenitur. Postea haec ara forsitan adhibita sit altari templi christiani exsistentis inter saecula decimum et undecimum. Medio aevo, vicus Lagarensis ad territorium Anaeciam nominatum pertinuit.

Inter res antiquas in vico exsistentes eminentur: plura sepulcra medii aevi, nummos aereos (ceitis et reais D. Sebastiani), res argilleas, securim ex polita lapide et capitulum toscanum saeculi quarti.

Anno 1153, secundum Fratrem Antonium Assumptionem Meirelem, donatio bonorum Monasterio Aulae Sousae per Baemiram Austriz et sororem suam habuit. Anno 1184, Mendus Moniz et uxor sua Christina etiam partem possessionum, quae ad se pertinebat, dederunt eidem monasterio. Hae donationes a Gregorio X confirmatae sunt. Anno 1614 vicariatus huius ecclesia separatus est et mansit pertinere Collegium Eborae Societatis Iesu. Saeculo XVIII, exstinctione Societatis Iesu et condonatione bonnorum eius possessionibus Universitatis Conimbricensis, ecclesia Lagarensis patrimonio Universitatis Conimbricensis incorporata est.

In litteris fori Penafidelis D. Manuel I aliquae praedia Lagaris non obliviscetur, et aliquae tributa exigit thesaurum regis stabilire potestatique mediae vim dare.

Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!