Bracum

Bracum^[1] seu Brachium^[1] (Theodisce Kirchbrak; Saxonice Kerkbraak) commune Saxoniae Inferioris in circulo Holtisminnensi est. Ad Bracum etiam vici Bracum^[1] (Theodisce Kirchbrak), Bracha^[2] (Theodisce Westerbrak), Osterbracum^[3] (Theodisce Osterbrak), Breitencampus^[4] (Theodisce Breitenkamp) atque Heinrichshaga^[5] (Theodisce Heinrichshagen) pertinent.

Historia

Bracum anno 1029 primo in actis Conradi II descriptum est. A die 1 Ianuarii 2010 pars communis generalis Bodonis Insulae-Collis est.

Notae

1 2 3 Germanica et Romanica toponyma cum terminationibus -ac aut -ach aut -ack plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-acum-i" aut "-achium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ac, -ach, -ack : -acum, -achium (...)". Hoc casu, latinizantia suffixa formis antiquis huius toponymi "Brac" applicantur; quo de toponymo, vide NOB VI Die Ortsnamen des Landkreises Holzminden^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) Theodericus de Brach (...) Henricus de Brach (...) Henrico de Brack (...) villa Brac (...)".
↑ Vide /NOB VI Die Ortsnamen des Landkreises Holzminden^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) in villis vero Bracha (...)".
↑ Germanica et Romanica toponyma cum terminationibus -ac aut -ach aut -ack plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-acum-i" aut "-achium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ac, -ach, -ack : -acum, -achium (...)". Hoc casu, latinizantia suffixa variationi -ak formae antiquae horum suffixorum.
↑ Germanica toponyma cum suffixo -kamp seu -kampf seu -camp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-campus-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -hag(e)(n) seu -ha(a)g seu -hague plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-haga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Haga Franconiae Superioris, Haga ad Ambram, Haga in Bavaria Superiore apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Bavariae; Falkenhaga Marchiana apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Brandenburgi; Haga Schauenburgi, Haga Promontorium, Haga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Kirchbrak-1] 1 2 3 Germanica et Romanica toponyma cum terminationibus -ac aut -ach aut -ack plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-acum-i" aut "-achium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ac, -ach, -ack : -acum, -achium (...)". Hoc casu, latinizantia suffixa formis antiquis huius toponymi "Brac" applicantur; quo de toponymo, vide NOB VI Die Ortsnamen des Landkreises Holzminden^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) Theodericus de Brach (...) Henricus de Brach (...) Henrico de Brack (...) villa Brac (...)".

[NOB-2] Vide /NOB VI Die Ortsnamen des Landkreises Holzminden^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) in villis vero Bracha (...)".

[-ak-3] Germanica et Romanica toponyma cum terminationibus -ac aut -ach aut -ack plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-acum-i" aut "-achium-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ac, -ach, -ack : -acum, -achium (...)". Hoc casu, latinizantia suffixa variationi -ak formae antiquae horum suffixorum.

[campus-i-4] Germanica toponyma cum suffixo -kamp seu -kampf seu -camp plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-campus-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt.

[-haga-5] Germanica toponyma cum suffixis -hag(e)(n) seu -ha(a)g seu -hague plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-haga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Haga Franconiae Superioris, Haga ad Ambram, Haga in Bavaria Superiore apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Bavariae; Falkenhaga Marchiana apud articulum Vicipaediae Latinae de indice communium Brandenburgi; Haga Schauenburgi, Haga Promontorium, Haga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]