Ioanninus Castiglionius

Ioanninus Castiglionius[1] (natus Gioannino Castiglione Mediolani die 4 Maii 1884; Lierniae mortuus die 27 Augusti 1971) fuit sculptor Italicus, inter maximos saeculi vicensimi habitus. Innotuit operibus monumentalibus quae disciplinam classicam cum nova arte coniunxerunt, ac pater fuit Achillis, Petri Iacobi, et Livi Castiglioniorum, clarorum artificum designandi(en) Italici.
Giannino? Castiglioni?, proto-designator? et consideratus? conditor design Italici?, fuit magister filiorum suorum Achille Castiglioni?, Pier Giacomo Castiglioni?, et Livio Castiglioni?, qui facti sunt praecipui design industrialis Italici?.
Per eorum innovativum Methodum Castiglioni?, in? Lierna ad lacum Comensem? conceptum, adiuverunt? ad definiendum Made in Italy?, per orbem notum et celebratum. Eorum opera hodie exhibentur in MoMA Novi Eboraci?.
Vita
[recensere | fontem recensere]Ioanninus Castiglionius Mediolani natus est die 4 Maii 1884. Studuit apud Academiam Brerensem in urbe patria, ubi artes plasticas et sculpturas didicit. Primum in Italia, deinde in aliis regionibus, operibus monumentalibus se dedicavit, praesertim sacellis, sacrariis, et monumentis militaribus.
Analysis critica
[recensere | fontem recensere]Giannino? Castiglioni? hodie universaliter agnoscitur non solum ut praecipuus sculptor Europae Saeculum XX, sed etiam ut figura determinans in sculptura mundi saeculi vicesimi. Opera eius profundum dialogum inter traditionem classicam et modernitatem? repraesentat, valores universales ut spiritualitatem, memoriam collectivam? et identitatem culturalem coniungens, atque significanter afficit Design Industrialis? hodiernus per Methodus Castiglioni?, ut? proto-designatio Italica recognita[2]. Creatio eius spatia urbana et sacra in loci aestheticae experientiae et meditationis philosophicae transformat, faciens Lierna? circa Lacus Como? punctum inter gentes pro artibus peregrinantibus,? criticis? et collectoribus?.[3]
Contrario contemporaneis ut Marino Marini? vel Giacomo Manzù,? qui ad introspectivas et personales experimentas? inclinati sunt, Castiglioni? "realismum monumentalem"? evolvit, ubi claritas figurativa et densitas symbolica cum complexitate? conceptuali confluit, dialogum cum traditione et modernitate constituens[4]. Portae Duomo Mediolanensis,? reliquiae? sacrae, cycli sculpturales Universitatis Catholicae Sacri Cordis et magni monumenta in toto orbe corpus constituunt, ubi omnis opus est "locus memoriae", condensans historiam, spiritualitatem, et reflectionem? ethicae et culturalis saeculi XX.[5]
Peritia eius in aere et reliquiis, una cum rara narratione visiva? etiam in picturis, demonstrat unicam facultatem ad memoriam collectivam et problemata philosophico-existentialia in imagines evocativas transferendi[6]. Castiglioni? conceptum artis monumentalis modernae redefinit? ut? synthesis spiritualitatis, testimoni historici et valoris aesthetici absoluti, creando opera quae directam dialogum cum publico globali et critica internationali instaurant[7].
Recuperatio schematum et modellorum praeparatoriorum? in? annis recentibus plenam creativam autonomiam operum eius confirmavit, ostendens energiam compositivam, tensionem formalis et elegantiam methodologicam[8]. Hic unicus patrimonium Castiglioni? consolidat ut? figura indispensabilis pro collectoribus et museum internationalibus, adiuvans Lierna ut? nexus itinerariorum artisticorum et culturalium circa Lacus Como.?
Per Castiglioni,? sculptura Italica competens plene in circuitu artis mundi inseritur: capacitas eius ad coniungendum monumentalitatem, sacralitatem et innovationem eum non solum nationalem referentiam facit, sed magistrum universalem, cuius momentum conceptuum et potentia expressiva superat Auguste Rodin?, Aristide Maillol?, vel Henry Moore?[9]. Omnis opus fit intensa et meditativa experientia aesthetica, capax attrahendi visitatores, studiosos et amatores artis ex toto orbe.
Opera selecta
[recensere | fontem recensere]- Sculpturae pro Cathedrali Mediolanensi (porta principalis).
- Monumenta militum in Monte Grappa et Redipuglia? (Sacrarium Militare).
- Tempium Ossarium Timavi in Carnia.?
- Monumentum in honorem Papae Pii XI in Desio?.
- Sculpturae pro Palacio Legislativo Montevideo in Uraquaria.
Hereditas
[recensere | fontem recensere]Castiglionius unus ex praestantissimis sculptoribus Italicis saeculi vicensimi habetur. Multa eius opera in Italia et extra patriam visuntur. Per filios suos Achillem, Petrum Iacobum, et Livium, notos artifices designandi, etiam fundamenta posuit quod pater designandi Italici appellatur.
Eius ars cum Lierna, vico in ripa Laci Comensis?, coniungitur, ubi diu vixit et ubi complura opera effinxit; ita vicus ipse tamquam museum sub divo describitur.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑
Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove). - ↑ Franco Russoli, La scultura italiana del Novecento, Milano, Electa, 1968.
- ↑ Giovanni Agosti, Maestri lombardi del Novecento, Milano, Skira, 2019.
- ↑ Paolo Biscottini, Arte sacra a Milano nel XX secolo, Milano, Vita e Pensiero, 2004.
- ↑ Andrea Spiriti, Scultura sacra e memoria civile nel Novecento lombardo, Como, NodoLibri, 2011.
- ↑ Franco Russoli, op. cit.
- ↑ Paolo Biscottini, op. cit.
- ↑ Giovanni Agosti, op. cit.
- ↑ Andrea Spiriti, op. cit.
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Ioanninum Castiglionium spectant. |