Jump to content

Ioannes Hall Bromsgrovensis

E Vicipaedia
Wikidata Ioannes Hall Bromsgrovensis
Res apud Vicidata repertae:
Nativitas: 20 Aprilis 1590; Bremesgrave
Obitus: 19 Augusti 1653; Bremesgrave

Ioannes Hall (natus Bromsgrovae die 20 Aprilis 1590; mortuus ibidem die 19 Augusti 1653) fuit clericus Anglicus et Puritanus, qui munere vicarii in parochia Sancti Ioannis Baptistae Bromsgrovae in comitatu Vigorniensi per spatium triginta annorum functus est. Frater uterinus natu maior fuit Thomae Hall, ministri praeclari Presbyteriani et scriptoris. Inter Bellum Civile Anglicum munus suum constanter retinuit, persecutionem passus et cum factione Presbyteriana Londinensi consociatus.

Pueritia et familia

[recensere | fontem recensere]

Ioannes Hall baptizatus est die 20 Aprilis 1590 Bromsgrovae. Filius fuit Ricardi Hall, pannarii, et uxoris eius ignotae, quapropter frater uterinus ex patre Thomae Hall (1610–1665) fuit.[1] Uxor eius fuit Anna, filia Ffownes, quacum liberos aliquot genuit. Filius eius Ioannes Hall (natus in vicaria paterna die 29 Ianuarii 1632/3; mortuus Oxoniae mense Februario 1709/10) postea Episcopus Bristoliensis et magister Collegii Pembrochiae Oxoniensis creatus est, in ecclesia Bromsgrovae sepultus.[2] Filia nomine Anna Ioanni Spilsbury nupsit, qui sub Interregno vicariatum Bromsgrovensem tenuit et anno 1660 ad Restaurationem eiectus est.[3]

Ministerium Bromsgroviae

[recensere | fontem recensere]

Die 6 Iunii 1624, Hall vicarius parochiae Bromsgrovensis confirmatus est.[4] Ibi ministerium Puritanum sedulum gessit. In iudicio de schola Nortoni Regis (Anglice King's Norton) testimonium perhibuit, et fratri suo Thomae magistratum ibidem procuravit anno 1629.[5]

Tempore Belli Civilis Anglici, ob praedicationem suam Puritanam regi Carolo I invisus erat. Mense Februario 1643 rex mandatum edidit ad eum eiciendum, "ut auctorem periculosum rebellionis".[6] Mense Octobri 1642, copiae regiae eum captivum fecerunt, sed opera amicorum mox liberatus est. Quamquam a Ioanne Prideaux, episcopo Vigorniensi, vocatus est ut coram eo appareret, Hall munus suum non reliquit. Secundum autobiographiam fratris sui, Ioannes "officium suum retinuit, nec umquam diem dominicum vel diem ieiunii omisit, nisi cum in carcere esset, ita ut magno auxilio esset parochiis circumiacentibus quarum ministri fugerant".[7]

Tempus Londinense

[recensere | fontem recensere]

Bello Civili saeviente, Hall in urbem Londinium confugit, ubi usque ad annum 1647 moratus est. Ibi cum aliis ministris Presbyterianis consociatus, inter conditores Quartae Classis Londinensis (Fourth London Classis) numeratus est.[8] Ex urbe capitali libros et libellos fratri suo Thomae Nortoni Regis misit, ut ex epistula eius fragmentaria apparet.[9]

Mors et legatum

[recensere | fontem recensere]

Hall ad ministerium suum Bromsgrovam reversus est, ubi die 19 Augusti 1653 mortem obiit. Frater eius Thomas, in opere suo Latino Sal terrae, sive Apologia pro ministerio evangelico (1658) necnon in libris Anglicis sicut The Font Guarded (1652), de eo mentionem fecit vel opera ei dedicavit.[10] Testamentum eius in curia praerogativa Cantuariensi probatum est.[11]

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]