Jump to content

Inductio plena

Latinitas nondum censa
E Vicipaedia
Inductio similis est casui tegularum. Si sententiam A(1) demonstramus, prima tegula cadit: quae tunc alteram caedit, tunc tertiam, dein quartam ...: id quod est gradus inductionis

Inductio plena vel inductio mathematica est ratio demonstrandi pro sententiis numerorum naturalium.

Inductio plena ex duobus rebus constat: Ex incepto inductionis ac gradu inductionis

Inceptum inductionis

[recensere | fontem recensere]

Ad inceptum inductionis probandam probari, ut sententia vel pro numero uno vel nullo (prout nullus inter numeros naturales numerat), debet.

Gradus inductionis

[recensere | fontem recensere]

Praesumitur, ut sententia verum est pro numero n. Si tum fieri potest sententiam pro numero n+1 probare atque inceptum inductionis est, sententia vera est pro omnibus numeris naturalibus.

Summa omnium numerorum naturalum de uno ad n est n(n+1)2.

Inceptum inductionis

[recensere | fontem recensere]

n=1
1=1∗22
Hoc verum est.

Gradus inductionis

[recensere | fontem recensere]

Demonstrandum: 1+2+...+n+(n+1)=(n+1)(n+2)2, si 1+2+...+n=n(n+1)2 est.
1+2+...+n+(n+1)=n(n+1)2+(n+1)=n(n+1)+2(n+1)2=(n+2)(n+1)2=(n+1)(n+2)2
◻