Jump to content

Index communium Brandenburgi

E Vicipaedia

Hic est index communium (in scriptā rotundā) et urbium municipiorumque (in scriptā crassā) terrae foederalis Brandenburgi:

  1. 1 2 3 Bratring, F. W. A., auctore (1805). Statistisch-topographische Beschreibung der gesammten Mark Brandenburg. Berolini: Friedrich Maurer.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Hoffmann, C. G., auctore (1734). Scriptores Rerum Lusaticarum. Lipsiae & Budissae: David Richter.
  3. Kosegarten, J. G. L., auctore (1862). Codex Pomeraniae Diplomaticus: Continuatio. Gryphiswaldae.
  4. 1 2 3 4 5 Leutinger, N., auctore (1729). Opera omnia: De Marchia Brandenburgensi. Francofurti & Lipsiae.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Gercken, P. W., auctore (1766). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Salzwitae: Hemmerde.
  6. Latinum substantivum "anteregio -onis" Theodiscum Vorland vertit.
  7. Gentilicum "Costrinensis-e" ad vicum Costrinum] (Theodisce Küstrin) refertur. Quo de toponymo, vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  8. 1 2 3 4 Lehmann, R., auctore (1937). Die Urkunden des Markgraftums Niederlausitz. Coloniae Agrippinae: Böhlau.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  10. Riedel, Adolpho Friderico, auctore (1837-1868). Codex Diplomaticus Brandenburgensis: Sammlung der Urkunden, Chroniken und sonstigen Quellenschriften für die Geschichte der Mark Brandenburg und ihrer Regenten. F. H. Morin / G. Reime.
  11. Vide Examen Philosophicum Quod cum Cosmiele Kircheriano asserente Solem Paroxysmum..., ubi dicitur "(...) & Respondens Johannes Benjamin Meiner, Arensfelda (...)".
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Bratring, F. W. A., auctore (1799). Vicinitas Berolinensis: Seu descriptio geographica et statistica Marchiae Brandenburgensis. Berolini.
  13. Egger, C., auctore (1977). Lexicon nominum locorum. Civitate Vaticanā: Libreria Editrice Vaticana.
  14. 1 2 Egger, C., auctore (1977). Lexicon nominum locorum: Supplementum referens nomina Latina vulgata. Civitate Vaticanā: Libreria Editrice Vaticana.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 Bekmann, J. C., auctore (1751). Historische Beschreibung der Chur und Mark Brandenburg. Berolini: Vossische Buchhandlung.
  16. Vide Scriptores rerum Brandenburgensium, ubi dicitur "(...) confessione edita Baruthi (...)".
  17. Vide Specimen novum nephelemetriæ seu dissertatio physico-mathematica de pondere nubium, quam praeside Ludovico Philippo Thümmigio ..., ubi dicitur "(...) Johannes Fridericus Göckner, Beescovia-Marchicus (...)".
  18. Theodiscum toponymum Beiersdorf in Latinam "Beiersdorfium" verti solet. V.gr. vide Nouum volumen scriptorum rerum ..., ubi dicitur "(...) Beiersdorfii (...)".
  19. Theodiscum toponymum Freudenberg' in Latinam "Freudenberga" verti solet. V.gr. vide P. BERTII COMMENTARIORVM RERVM GERMANICARVM, ubi dicitur "(...) Freudenbergae chalybs praeparatur optimae notae (...)".
  20. Vide Mecklenburgisches Urkundenbuch, ubi dicitur "(...) Johannes de Belin (...)".
  21. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 Buno, J., auctore (1672). Philippi Cluverii Germania Antiqua: Ad vsum serenissimi principis. Guelpherbyti: Bunonianis.
  22. Lieselott Enders (2012). Historisches Ortslexikon für Brandenburg. Teil VIII: Uckermark. Klaus-D. Becker. ISBN: 978-3883720364.
  23. Theodiscum toponymum Meyenburg in Latinam "Meienburgum" verti solet. V.gr. vide COMMENTATIONES SOCIETATIS REGIAE SCIENTIARVM GOTTINGENSIS RECENTIORES, ubi dicitur "(...) Dominus haereditarius Meienburgi in Ducatu Bremensi (...)".
  24. google books: Scriptorum De Rebus Marchiae Brandenburgensis Maxime Celebrium Nicolai...
  25. 1 2 3 4 5 6 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.
  26. Schlimpert, Gerhardo, auctore (1972). Die Ortsnamen des Teltow (Brandenburgisches Namenbuch, Teil 3). Hermann Böhlaus Nachfolger.
  27. Schlimpert, Gerhardo, auctore. (1984). Die Ortsnamen des Barnim (Brandenburgisches Namenbuch, Teil 7). Hermann Böhlaus Nachfolger. ISBN: 978-3740006020.
  28. Theodiscae voces Blankenfeld(e)(n) in Latinam "Blankenfeldium" verti solent. V.gr. vide "Davidis Chytraei Saxonia, ab Anno Christi 1500 usq[ue ad MDXCIX], ubi dicitur "(...) Ioannem Blankenfeldium, Episcopum (...) Ioanni Blankenfeldio successisse (...)".
  29. Vide Codex Diplomaticus Brandenburgensis, ubi dicitur "(...) in villa Malow (...)".
  30. Müller, Petro P., auctore (2005). Historisches Ortslexikon für Brandenburg. Teil XII: Märkisch-Oderland. Klaus-D. Becker.
  31. Germanica toponyma cum suffixo -dorf plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-dorfium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ensdorfium, Burgdorfium, Altdorfium, Oberndorfium, Rebdorfium, Schenckendorfium, Wilhelmersdorfium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  32. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Buchholz, S., auctore (1767). Versuch einer Geschichte der Churmark Brandenburg. Berolini: G. J. Decker.
    • Bredin<ref>Schlimpert, Gerhardo, auctore (1984). Die Ortsnamen des Barnim (Brandenburgisches Namenbuch, Teil 7). Hermann Böhlaus Nachfolger. ISBN: 978-3740006020.
  33. 1 2 3 Lehmann, Rudolfo, auctore (1979). Historisches Ortslexikon für die Niederlausitz. Band II. Hessisches Landesamt für geschichtliche Landeskunde. ISBN: 978-3921254967.
  34. Enders, Lieselott. (1962). Historisches Ortslexikon für Brandenburg. Teil I: Prignitz'. ISBN: 978-3883720326.
  35. 1 2 Schlimpert, Gerhardo, auctore (1972). Die Ortsnamen des Teltow (Brandenburgisches Namenbuch, Teil 3). Hermann Böhlaus Nachfolger.
  36. Germanica toponyma Britz(e)(n) in Latinam "Britza" verti solent. V.gr. vide Dupuy Nomina., ubi dicitur "(...) Britza in Vandalia (...)".
  37. 1 2 3 4 Thebebesio, A. S., auctore (1733). Sciagraphia de Schidlow et Siehdichum. Francofurti & Lipsiae.
  38. Vide Europadweg, ubi dicitur "(...) Buckow „villa buchowe“ (...)".
  39. Latinum adiectivum "superior-ius" Theodiscum adiectivum hohe(n) et Theodisca praefixa Hoh(e)(n)- vertit.
  40. 1 2 3 Riedel, A. F., auctore (1850). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F. H. Morin.
  41. Vide Zur Geschichte des kleinen Ortes Berkenbrück, ubi dicitur "(...) "aqua Byrkenbrucke" (...)".
  42. Vide NaturParkStadt Biesenthal, ubi dicitur "(...) Biesenthal (Bysdal) wird erstmals urkundlich erwähnt (...) Die Heer- und Handelsstraße Berlin – Biesenthal wird urkundlich erwähnt (Via Bysdal) (...)".
  43. 1 2 3 Wohlbrück, S. W., auctore (1829). Geschichte des ehemaligen Bisthums Lebus und des Landes dieses Namens. Berolini.
  44. 1 2 3 4 5 6 7 8 Riedel, A. F., auctore (1849). Codex Diplomaticus Brandenburgensis: Sammlung der Urkunden, Chroniken und sonstigen Quellenschriften. Berolini: F.H. Morin.
  45. 1 2 3 Bratring, F. W. A., auctore (1804). Statistisch-topographische Beschreibung der gesammten Mark Brandenburg. Berolini: Friedrich Maurer.
  46. 1 2 Clandriano, J. N., auctore (1715). Dissertatio inauguralis de Lusatiae superioris situ, qualitate et limitibus. Wittenbergae.
  47. Vide Codex diplomaticus Brandenburgensis, ubi dicitur "(...) Cremmene, Bochzowe, Cedenic et in quantum ab ea parte (...)".
  48. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Latinum adiectivum "magnus-a-um" Theodiscum adiectivum praefixumque groß(-) vertit.
  49. Theodisca vox Wasserburg in Latinam "Aquaeburgum"; v.gr. vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.
  50. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Riedel, Adolpho Friderico, auctore (1843). Codex Diplomaticus Brandenburgensis: Sammlung der Urkunden, Chroniken und sonstigen Quellenschriften. Berolini: F.H. Morin.
  51. Theodiscum toponymum Dahme plerumque latinizari solet "Damis-is"; quo de toponymo, vide Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.
  52. 1 2 3 Latinum substantivum "marchia-ae" Theodiscum substantivum Mark vertit. Cuius gentilicium "Marchicus-a-um" est; v. gr. vide (S.1) Anno 1652..., ubi dicitur "(...) Berolinensis Marchicus (...) Colonia-Marchicus (...) Sollquellensis Marchicus (...)".
  53. Vide 'Gemeinde Dallgow-Döberitz, ubi dicitur "(...) in villa Dalghe (...)".
  54. Theodisca vox Döberitz in Latinam "Dobericium" verti solet. V.gr. vide Tractatus Politicus, auctore Iacobi Bornito,, ubi dicitur "(...) et Pet. Galatium, Crollium, Dobericium (...)".
  55. 1 2 3 Gersdorf, E. G., auctore (1864). Codex Diplomaticus Saxoniae Regiae. Lipsiae: Giesecke & Devrient.
  56. Theodiscum toponymum Radlow aut similes aliae formae in Latinam "Radlovia" verti solent. V.gr. vide Wypisy źródłowe do biografii polskich biskupów i opatów..., ubi dicitur "(...) Datum Radloviae, die quindecima mensis Junii anno Domini millesimo (...) Radloviae, Sabbatho vigesima mensis Februarii (...)".
  57. Theodiscum toponymum Döbern aut similes aliae formae in Latinam "Doberna" verti solent. V.gr. vide Codex Diplomaticus Silesiae, ubi dicitur "(...) Mathia plebano de Doberna (...)".
  58. Vide De Amore Patriæ Jvvenvm Animis Inserendo Prolvsio, ubi dicitur "(...) DRAHNSDORFIO- LYSATVS (...)".
  59. 1 2 3 4 Egli, J. J., auctore (1893). Nomina Geographica: Sprach- und Sacherklärung von 42,000 geographischen Namen aller Erdräume. Lipsiae: Brandstetter.
  60. Vide Francisci Passovii opuscula academica, disposuit N. Bachius, ubi dicitur "(...) Elsterwerdae, apud avunculum quendam liberis orbum peregit, utrobique (...)".
  61. 1 2 3 4 5 Gleditsch, J. G., auctore (1781). Systema Plantarum Berolinense. Berolini.
  62. 1 2 3 4 Gleditsch, J. G., auctore (1775). Systema Plantarum Berolinense. Berolini.
  63. 1 2 Theodisca vox Falkenberg in Latinam "Falconis Mons" seu "Falcoburgum" seu "Falconis Castrum" seu "Falcoberga" seu "Falckenburgum" seu "Falkenberga" seu "Falcomontium" verti solet. V.gr. vide Acta Sanctorum, ubi dicitur "(...) Falcoburgum, [an ab eo Falconis-mons?] id est, Falconis-castrum, vocant, Galli Falconis-montem, quod Teutonibus esset Falcoberga (...)"; aut vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z); aut Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
  64. 1 2 Latino de hydronymo "Elstra" Elster vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  65. Theodiscum toponymum Falkenhagen aut similes aliae formae in Latinam "Falkenhaga" verti solent. V.gr. vide Provinciae Germaniae, ubi dicitur "(...) Falkenhagae (...)".
  66. Vide Cellarii Historia, ubi dicitur "(...) Ad Dobrilug et Finsterwalda saltim situs (...)".
  67. 1 2 3 4 5 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
  68. Theodiscum toponymum Frauendorf in Latinam "Frauendorfium" verti solet. V.gr. vide Deutsche Dialektgeographie, ubi dicitur "(...) Frauendorf;3 mdal. Frdndraf; urk. Assonfalva 1305 (I 230), villa Dominarum 1414 (III 599), villa Dominarum 1415 (III 646), Mariendorf, Frauendorfium, s. Mariae villa (...)".
  69. Theodiscum toponymum Friesack aut similes aliae formae in Latinam "Friesacum" verti solent. V.gr. vide Urkundenbuch des herzogthums Steiermark, ubi dicitur "(...) Friesacum uenisset (...)".
  70. 1 2 Seutter, M., auctore (1730). Marchionatus Brandenburgicus.
  71. Theodiscum toponymum Gartz in Latinam "Gartia" verti solet. V.gr. vide Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~.
  72. Quoniam hic vicus -Theodisce Gosen dictus- in paeninsulā situs erat atque tribus lateribus aquis aut paludibus cingebatur, nomen Gessen (Theodisce Gosen) accepit. Hoc nomen originem ducit a loco biblico Gessene, qui in delta Nili situs erat. Quo de biblico toponymo, vide Gen 45,10 apud Vulgatam, ubi dicitur "(...) Et habitabis in terra Gessen (...)".
  73. Latinum adiectivum "novus-a-um" Theodiscum neu vertit.
  74. Nova Sitavia nomen suum accepit ex oppido Sitaviā in Saxoniā. Re vera autem tantum duae familiae sicut coloni ex ea regione venerunt. De toponymo "Sitavia", vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  75. Vide 700 Jahre im Zeichen des Hahns, ubi dicitur "(...) "villam Gholsow" (...)".
  76. Theodiscum toponymum Glienicke in Latinam "Glienickium" verti solet. V.gr. vide [Sine titulo apud db.edcs.eu], ubi dicitur "(...) Hodie Glienickii apud Carolum e regia domo (...)".
  77. Latinum nomen "via-ae" Theodiscum lexema -bahn et Theodiscum nomen Bahn vertit.
  78. Latinum adiectivum "septentrionalis-e" Theodiscum praefixum Nord- vertit.
  79. Gercken, P. W., auctore (1765). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Salzwitae.(...)".
  80. Theodiscum toponymum Gollenberg in Latinam "Gollenberga" verti solet. V.gr. vide [NAUTOLOGIA], ubi dicitur "(...) Montes pauci, praeter Gollenberga, prope Cuslinum (...)".
  81. Reinhardo E. Fischer et T. Witkowski auctoribus: Brandenburgisches Namenbuch. H. Böhlaus Nachf., 1967, S. 62 (= Berliner Beiträge zur Namenforschung, Band 1: Die Ortsnamen der Zauche); ubi dicitur "(...) usque bruch seu golsowe (...)".
  82. Vide Urkundenbuch der Reichsabtei Hersfeld. Erster Band (Ed. Weirich) Nr. 71, ubi dicitur "(...) quarum ista sunt nomina: Nezesowa, Neuplizi, Soliteso, Budim, Rozmuzi, Neziuni, Netruzina, Virbinizi, Liuzewa, Grabonizi, Tribeni, Senatina, Sipli, Tropeni, Ozimzi, Ziazinauizi, Wiplizili, Zobemeh, Vussolizi, Grobizi, Curozuzi (...)".
  83. Vide Ruinas del Monasterio de Gramzow, ubi dicitur "(...) Gramzow se encuentra en el distrito de Uckermark y se menciona por primera vez en un documento de 1168 como villa Gramsowe (...)".
  84. Fratres minores in Granzoge (die 3 Maii anni 1302) apud P. Riedel, D. Schumann: Gransee - Franziskaner, in: Brandenburgisches Klosterbuch 2007, Bd. 1, S.&3;536–542,
  85. Theodiscae voces Grunow aut Grünow aut similes aliae formae in Latinam "Grunovia" verti solent. V.gr. vide Frid. Taubmani EPIGRAMMATUM LIBER II, ubi dicitur "(...) Grunovia - Saxonem (...)".
  86. Theodisca vox Dammendorf in Latinam "Dammendorfium" verti solet. V.gr. vide Thurea Vota, Qvum Rectore Magnifico..., ubi dicitur "(...) Dammendorfio-Saxoni (...)".
  87. Vide ГЕРМАНИЗАЦІЯ, ubi dicitur "(...) infra terminos villae Gumthowe fundaverunt (...)".
  88. Vide Gerswalder Wasserburg, ubi dicitur "(...) Gyherswalde castrum et oppidum (...)".
  89. 1 2 Theodisca vox Herzberg in Latinam "Herzberga" verti solet. V.gr. vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z) et Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
  90. Theodiscum toponymum Hirschfeld in Latinam "Hirschfelda" verti solet. V.gr. vide Wittenberger Ordiniertenbuch, ubi dicitur "(...) in oppidum Hirschfeldam (...)".
  91. Vide Meklenburgisches Urkundenbuch/7 1322-1328, ubi dicitur "(...) Holbeke vnde Ruleuestorppe (...)".
  92. Theodiscum toponymum Jacobsdorf in Latinam "Iacobsdorfium" verti solet. V.gr. vide Christophori Saxii onomasticon literarium, sive Nomenclator historico-criticus..., ubi dicitur "(...) Jacobsdorfii in vico (...)".
  93. 1 2 3 Riedel, A. F., auctore (1857). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F.H. Morin.
  94. 1 2 3 Riedel, A. F., auctore (1859). Codex diplomaticus Brandenburgensis: Namenverzeichnis zu sämmtlichen Bänden. Berolini: G. Reimer.
  95. 1 2 Latinum substantivum "Lacus-ūs" Theodiscum suffixum -see et Theodiscum substantivum See vertit.
  96. 1 2 3 Latino de hydronymo "Habala", Theodisce Havel, vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  97. Latinum substantivum "Lacus-ūs" Theodiscum See vertit et Latinum gentilicium "Sedynensis-e", Theodiscum "Seddiner" vertens, ad oppidulum Sedyn refertur. De hoc oppidulo, vide Landbuch der Mark Brandenburg, ubi "(...) quorum duo coluntur de Sedyn (...)".
  98. 1 2 3 4 5 6 7 Bratring, Friderico Gulielmo Augusto, auctore (1805). Statistisch-topographische Beschreibung der gesammten Mark Brandenburg. Zweiter Band: Die Mittelmark und Ukermark enthaltend. Berolini: Friedrich Maurer.
  99. Eubel, Conrado, auctore (1913). Hierarchia Catholica Medii Aevi. Volumen I o II. Monasterii: Libraria Regensbergiana
  100. Janauschek, Leopoldo, auctore (1877). Originum Cisterciensium. Tomus I. Vindobonae: Alfred Hölder.
  101. Vide Mecklenburg-Vorpommern, ubi dicitur "(...) Christiani Avgvsti Schvlzii, Praetoris Provinciae Saxonvm Libenverda(...)".
  102. Carpzov, B., auctore (1653). Decisiones illustres Saxonicae. Lipsiae.
  103. Thietmaro Merseburgense auctore. Chronicon.
  104. Hamberger, G. C., auctore (1797). Das gelehrte Teutschland: oder Lexikon der jetzt lebenden teutschen Schriftsteller. Lemgoviae: Meyer.
  105. 1 2 Theodisca vox Lindow in Latinam "Lyndowensis" verti solet. V.gr. vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  106. Riedel, A. F., auctore (1838). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F.H. Morin.
  107. Vide Codex diplomaticus Brandenburgensis, ubi dicitur "(...) villa magna Berne (...)".
  108. Theodiscum toponymum Derschau in Latinam "Derschavia" verti solet. V.gr. vide Rikskansleren Axel Oxenstiernas skrifter och brefvexling, ubi dicitur "(...) consedit medium milliare Derschavia (...)".
  109. Theodiscum toponymum Kmehlen in Latinam "Kmehlen" verti solet. V.gr. vide Wittenberger Ordiniertenbuch, ubi dicitur "(...) ad ministerium diaconi pagi Kmehlen (...)".
  110. Theodiscum toponymum Pankow in Latinam "Pancovium" verti solet. V.gr. vide Pancovium apud Vicipaediam Latinam aut vide Thesaurus literaturae botanicae omnium gentium, inde a ..., ubi dicitur "(...) Pancovium transierunt (...)".
  111. Theodiscum toponymicum lexema -thiemig in Latinam "Thiemigium" verti solet. V.gr. vide Vocis Clientis Disquisitio Etymologico-Synonymico-Critica ..., ubi dicitur "(...) partemque Klein-Thiemigii incolunt (...)".
  112. Theodisca vox Woltersdorf in Latinam "Woltersdorfium" verti solet. V.gr. vide Opuscula philologica et historica, ubi dicitur "(...) Minus recte Woltersdorfium (...)".
  113. Theodiscum toponymum Köris in Latinam "Corys" verti solet. V.gr. vide Codex diplomaticus Brandenburgensis, ubi dicitur "(...) monasterii de Corys (...)".
  114. Vide Zeitüberblick in Form eines Zeitstrahls, ubi dicitur "(...) ecclesie ville nostre, que maior crucewiz appellatur (...)".
  115. Theodisca vox Fürstenberg in Latinam "Mons Principis" seu "Fürstenberg" verti solet. V.gr. vide Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
  116. google books: Scriptorum De Rebus Marchiae Brandenburgensis Maxime Celebrium Nicolai ...
  117. google books: Scriptores Rerum Brandenburgensium: Quibus Historia Marchiae Brandenburgensis Eiusque Variae Mutationes Et Transitus Rerum Ab Origine Gentis Ad Nostra Usque Tempora Recensentur Et Illustrantur, Francofurti/Viadrum: Kleybe, 1741-1753.
  118. google books: Scriptorum De Rebus Marchiae Brandenburgensis Maxime Celebrium Nicolai...
  119. 1 2 Zeiller, M., auctore (1652). Topographia Electoratus Brandenburgici et Ducatus Pomeraniae. Francofurti: Merian.
  120. Vide Philippi Cluverii Introductio in universam geographiam, ubi dicitur "(...) Templariorum olim sedes: Perleberga, Pritzwald, Kiritz, Lentzen haud procul (...)".
  121. 1 2 Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~.
  122. Wohlbrück, S. W., auctore (1796). Geschichte des ehemaligen Bisthums Havelberg. Berolini.
  123. 1 2 3 4 Riedel, A. F., auctore (1863). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F.H. Morin.
  124. 1 2 Büsching, A. F., auctore (1775). Magazin für die neue Historie und Geographie. Hallae: J.J. Curt.
  125. Frederici Henrici Theodori Bischoff Verleichendes wörterbuch der alten, mittleren und neuen Geographie.
  126. Corpus Constitutionum Marchicarum.
  127. 1 2 Latinum substantivum "Pratum-i" Theodiscum suffixum -aue vertit.
  128. De hydronymo "Cremiza", Theodisce Kremitz; vide Codex Diplomaticus Saxoniae Regiae.
  129. 1 2 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.
  130. Meiche, A., auctore (1927). Historisch-topographische Beschreibung der Amtshauptmannschaft Pirna.
  131. Hasselbach, K. F., & Kosegarten, J. G. L., auctoribus (1862). Codex Pomeraniae Diplomaticus. Gryphiswaldae.
  132. Riedel, A. F., auctore (1856). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F.H. Morin.
  133. google books Vollständiges Lexicon Der Alten Mittlern und Neuen Geographie, In welchem ...
  134. Vide Marktplatz-Grossräschen.de, ubi dicitur "(...) Redschin magnum et parvum (...)".
  135. Theodiscum toponymum Wusterhausen in Latinam "Wusterhusa" verti solet. V.gr. vide Aeltere universitäts Matrikeln I; Universität Frankfurt a.O, ubi dicitur "(...) Wusterhusa-Marchicus (...)"; Alterā ex parte, Latinum substantivum "regis" -genetivo singulari- Theodiscum substantivum etiam genetivo singulari Königs vertit.
  136. 1 2 Riedel, A. F., auctore (1861). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F.H. Morin.
  137. 1 2 3 Schöttgen, C., & Kreysig, G. C., auctoribus (1730). Diplomataria et Scriptores Historiae Germanicae Medii Aevi. Altenburgi: Richter.
  138. Vide Georgii Agricolae De ortu & causis subterraneorum, lib. V, ubi dicitur "(...) prope Senftenbergum, quas cinereo colore iunt (...)".
  139. Vide Wittenberger Ordiniertenbuch, ubi dicitur "(...) Ego Mattheus Sartorius natus in oppido Spremberga inferioris Lusatiae (...)".
  140. Riedel, A. F., auctore (1841). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F. H. Morin.
  141. google books: Scriptorum De Rebus Marchiae Brandenburgensis Maxime Celebrium Nicolai ...
  142. 1 2 3 Riedel, A. F., auctore (1847). Codex Diplomaticus Brandenburgensis. Berolini: F. H. Morin.
  143. Vide thomasgraz.net, ubi dicitur "(...) A document of 1314 for the first time mentions the place as oppidum Templin, and thus refers to it as a town (...)".
  144. 1 2 Latinum substantivum "terra-ae" Theodisca suffixa -land et Theodiscum substantivum Land vertit.
  145. Gentilicum "Boitzenburgensis-e" ad Boitzenburgum refertur. Quo de toponymo, vide Belli Sueco-Germanici volumen primum, ubi dicitur (...) Boitzenburgum. Leoburgum, Neohusium (...)".
  146. Gentilicum "Leopolitanus-a-um" ad Leopolin refertur. Quo de toponymo, vide J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  147. Monumenta Germaniae Historica (MGH).
  148. Fidicin, E., auctore (1857). Die Territorien der Mark Brandenburg. Berolini: J. Guttentag.
  149. Latinum substantivum "vallis-is" Theodiscum suffixum -t(h)al vertit.
  150. Gentilicum "Comenizensis-e" ad flumen Comeniz (Theodisce Kümmernitz) refertur. Quo de hydronymo, vide: Riedel, A. F. (Ed.). (1843). Codex Diplomaticus Brandenburgensis: Sammlung der Urkunden, Chroniken und sonstigen Quellenschriften. Berolini: F.H. Morin.
  151. Theodiscum praefixum, interfixum et adiectivum(-)Alt(e)(n)(-) Latino adiectivo "vetus veteris" vertitur.
  152. Vide Aeltere universitäts Matrikeln. I. Universität Frankfurt a.O, ubi dicitur "(...) Fridericus Paulus Jacobi Tuchebandio-Mesomarchicus (...)".
  153. Scriptorum de rebus marchiae Brandenburgensis maxime celebrium Nicolai Leuthingeri (Francofurti: 1729), p. 13.
  154. Vide www.marktplatz-werder.de, ubi dicitur "(...) Werder wurde im Jahre 1317 als „oppidum Werdere“ erstmals urkundlich erwähnt (...)".
  155. Vide Acta Sanctorum, ubi dicitur "(...) Wilsnacum, prope Havelbergam (...)".