In lacu miserie
| In lacu miserie | |
|---|---|
| Numerus | CB 29 |
| Auctor | Petrus Blesensis |
| Argumenta | moralitas, ethica |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“In lacu miserie” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXIX reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]In hoc carmine, Petrus Blesensis alloquitur quendam "Panphilum" (nomen allegoricum "omnium amantis"), eum severe monens de periculis vitae luxuriosae. Poeta utitur imaginibus biblicis et moralibus, ut "lacu miseriae" et "luto luxuriae", ad describendam condicionem hominis qui tempus suum in peccatis perdit. Auctor hortatur ut saltem extrema pars vitae (senectutis stipula) Deo offeratur, postquam flores iuventutis in vanitate perierunt.[1]
Argumentum deinde ad sphaeram eroticam vertitur, ubi ludi Veneris quasi morbus describuntur. Auctor allegoriis mythologicis utitur, sicut Hydra et Antaeus (Terre filius), ad demonstrandum concupiscentiam non satiari sed potius crescere cum temptatur exstingui. Qui se vitiis tradit, non remedium invenit, sed vires malorum multiplicat.[1]
In ultima parte, carmen praebet consilium practicum ad virtutem servandam: fuga est optima defensio. Alludens ad historiam Iosephi et uxoris Putipharis ("Egyptia"), poeta monet ut pallium relinquatur et fugiatur potius quam temere cum temptatione luctetur. In hoc singulari "belli genere", victoria non resistendo, sed cedendo et effugiendo paratur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4