In huius mundi domo
| In huius mundi domo | |
|---|---|
| Numerus | CB 39a |
| Argumenta | Clerus, Ethica, Disciplina ecclesiastica |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“In huius mundi domo” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XXXIXa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione moralium et satiricorum servatum, argumentum commemorationis mortis et fragilitatis humanae tractat. Primis in versibus, auctor hominem monet de natura eius terrena, admonens eum cinerem esse et cito periturum; mors enim spiritum a carne separat ut ad Creatorem redeat. Haec admonitio ad timorem Dei et ad fidem incitandam adhibetur, ne homo in miseria spirituali permaneat.[1]
In altera parte, carmen celebrem locutionem biblicam “Vanitatum vanitas” usurpat ad mundi fluxibilitatem demonstrandam. Auctor differentiam ponit inter “hominem animalem”, qui in domo mundana rebus subsolaribus et mutabilibus implicatur, et “hominem spiritalem”, qui aeternitatem petit. Dum omnia sub sole decrescunt vel volvuntur, solus homo spiritualis in domo Dei regnare dicitur, vitam stabilem post mortem inveniens.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4