Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas bona

Ignis Graecus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Ignis Graecus[1] (Graece: Ὑγρὸν πῦρ [hygròn pŷr] scil. 'ignis liquidus') fuit Imperii Byzantini armamentum. Aliter appellabatur πῦρ θαλάσσιον 'ignis marinus', πῦρ σκευαστόν 'ignis confectus'.[1]

Species[recensere | fontem recensere]

Ignis Graecus in destinatum iactatus, fere omnibus condicionibus ardens, vix ab aqua restinctus, efficiens fuit contra inimicos. Fuerunt tres species:[2]

  • Strepton, quo manibus in ligna utitur.
  • Cheirosiphon, species ignota, qua in milites hostium utuntur.
  • Siphon, quo Byzantini in navem longam hostium utuntur.[3]

Secretum functionis compositionisque[recensere | fontem recensere]

Ignis Graeci natura fuit secreta. Diversi carinarii solum mixturae partem noverunt. Fabulae Graecae, quae dicebant ignem ortum esse a dei angelis liquores igneos proferendis, adiuverunt ad mysterium custodiendum.[4]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 Carolus Du Cange, Glossarium ad scriptores mediae et infimae Graecitatis (Lugduni: apud Anissonios, 1688); versio interretialis p. 1275.
  2. "Griechisches Feuer" ad Vicipaediam Theodiscam.
  3. "Feuer" in Vicipaedia Theodisca.
  4. "Feuer" ad Vicipaediam Theodiscam.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Bart De Graeve: Het Griekse vuur: de realiteit achter de mythe. 2001.
  • Jochen Gartz: Vom griechischen Feuer zum Dynamit. Eine Kulturgeschichte der Explosivstoffe. Hamburg 2007. ISBN 978-3-8132-0867-2.
  • Erich Gabriel: Griechisches Feuer. In: Robert Auty (et al., ed.): Lexikon des Mittelalters. t. 4: Erzkanzler bis Hiddensee. München 1989. ISBN 3-7608-8904-2, Sp. 1711f.
  • John Haldon: Greek fire revisited: recent and current research. In: Elizabeth Jeffreys (ed.): Byzantine style, religion and civilization. In honour of Sir Steven Ruciman. New York 2006. ISBN 0-521-83445-7, p. 290–325.
  • Johannes Preiser-Kapeller: Wunderwaffe des Mittelalters? Geschichte und Theorie des Griechischen Feuers. In: Combat. t. 3, 2007, p. 45–47.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Ignem Graecum spectant.