Ich was ein chint so wolgetan
| Ich was ein chint so wolgetan | |
|---|---|
| Numerus | CB 185 |
| Argumenta | amor |
| Lingua | lingua Theodisca alta media |
“Ich was ein chint so wolgetan” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine et Theodisce scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CLXXXV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis positum, est narratio bilinguis (Latina et Theodisca) de puella quae amissionem virginitatis suae deplorat. Poeta describit quomodo vir quidam eam in prato dolo et vi ad arborem tiliae duxerit ut eam corrumperet, utendo sermone mixto qui vividam scaenam pastoralem depingit.[1]
Argumentum carminis, per refrenum violentum contra tiliae arborem repetitum, exprimit amaritudinem mulieris deceptae quae ab innocentia ad condicionem muliebrem per fraudem transiit. In hoc textu, sicut in aliis carminibus goliardicis, materia erotica cum observatione psychologica coniungitur, ubi ludi venerei in violentiam et paenitentiam vertuntur.[1]
Investigatio palaeographica musica
[recensere | fontem recensere]Analysis palaeographica carminis cuius titulus est Ich was ein chint so wolgetan (CB 185) praebet exemplum singulare technicae quae dicitur contrafactum in musica medii aevi. Melodia huius carminis, in notatione Codicis Burani (f. 72r) et in codice Florentino (Biblioteca Medicea Laurenziana, Pluteus 29.1, f. 468v) servata, non originalis est, sed ex cantione scholastica Latina Ecce tempus gaudii derivatur. Ex parte paleographica, haec melodia structuram mutabilem exhibet: dum in fonte Florentino forma musicalis est AABB, in textu bilingui Codicis Burani (Latino et Theodisco) haec forma in AAAABB commutatur. Haec mutatio graphica et structuralis necessaria fuit ad accomodandum carmen intercalare (refrain) cum onomatopoeia Hoy et oe, quae in textu originali non invenitur. [2]
Investigatio fontium manuscriptorum nexum validum demonstrat inter hanc pastorellam et alios textus Europaeos, sicut carmen Gallicum L'autrier chevauchoie (in codicibus Parisinis K, N, X) et hymnum sacrum Dolens auctor omnium, qui in codice de Las Huelgas (f. 75r) et aliis libris Hispanicis (Zaragoza, Z) notatur. Notatio in his manuscriptis, quamvis diverse exarata, constantiam melodicam servat, sed variat in applicatione rhythmica pro diversis linguis. In Codice Burano, alternatio inter versus Latinos et Theodiscos non solum linguisticam peritiam requirit, sed etiam subtilem accomodationem accentuum melodicorum ad textum eroticum, ubi instrumenta venatoria et musicalia (lyra, tympanum, chorus) secundum duplicem sensum musicographice et metaphorice tractantur. [3]
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 4 Carmina amatoria 155-186.
- ↑ "Ich was ein chint so wolgetan (cb 185)". Examen apium
- ↑ "Ich was ein chint so wolgetan (cb 185)". Examen apium
Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4