Iatha (Saxonia Inferior)

Iatha^[1] (Theodisce et Sagterlandice Jade; Saxonice Jaad) est commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Alluvionis Visurgensis ad flumen eiusdem nominis^[1] situm. Ad Iatham commune vici Diekmannshusa^[2] (Theodisce Diekmannshausen) (circa 290 incolae), Iatha^[1] (Theodisce Jade) (circa 360 incolae, sedes administrationis), Mentzhusa^[2] (Theodisce Mentzhausen) (circa 335 incolae), Mons Iathanus^[3] (Theodisce Jaderberg) (circa 3.200 incolae) atque Schweiburgum^[4] (Theodisce Schweiburg) (circa 750 incolae) pertinent.

Historia

Anno 1465 comes Oldenburgensis hic castellum Vry-Jade exstruxit, ut ager contra Frisios defenderet. Sed castellum anno 1423 a Frisiis deletum et anno 1450 a duce Oldenburgensi iterum aedificatum est. Anno 1480 autem Hamburgensem castellum denuo deleverunt. Ab anno 1815 Iatha commune a Ducibus Magnis Oldenburgensibus rectum est. Ab anno 1814 caput magistratus Alisnorum^[5] (Theodisce et Saxonice Elsfleth) fuerunt. Anno 1918 Oldenburgum res publica facta est. Anno 1933 pars novi Circuli Alluvionis Visurgensis facta est. Ab anno 1946 ad Saxoniam Inferiorem pertinet. Anno 1974 vicus Schweiburg pars communis Iathae factus est.

Notae

1 2 3 Commune nomen e flumine cepit. Quo de flumine, vide Lexicon Latinum Hodiernum Petri Lucusaltiani^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) 'Jade, f Iatha, ae, f [WPD: Jade (Fluss) (24.11.2019); a.1314: Jatha] (...)".
1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Vocabulum Latinum "mons, montis" Theodiscum suffixum -berg et Latinum gentilicium "Iathanus-a-um", quod ad flumen et commune Iatham refertur, Theodiscum gentilicium praefixum Jader- vertit. Latinis de gentilicio hydronymoque, vide Lexicon Latinum Hodiernum Petri Lucusaltiani^{[nexus deficit]}.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -burg et -borg et -burgh et -bourg plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-burgum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Wisingsburgum, Edinburgum, Alburgum, Altenburgum, Brandeburgum, Caroburgum, Doesburgum, Friburgum, Hamburgum, Iulioburgum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Iatham spectant.

www.gemeinde-jade.de^{[nexus deficit]}

[Iatha-1] 1 2 3 Commune nomen e flumine cepit. Quo de flumine, vide Lexicon Latinum Hodiernum Petri Lucusaltiani^{[nexus deficit]}, ubi dicitur "(...) 'Jade, f Iatha, ae, f [WPD: Jade (Fluss) (24.11.2019); a.1314: Jatha] (...)".

[-husa-2] 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Mons_Iathanus-3] Vocabulum Latinum "mons, montis" Theodiscum suffixum -berg et Latinum gentilicium "Iathanus-a-um", quod ad flumen et commune Iatham refertur, Theodiscum gentilicium praefixum Jader- vertit. Latinis de gentilicio hydronymoque, vide Lexicon Latinum Hodiernum Petri Lucusaltiani^{[nexus deficit]}.

[-burg-4] Germanica toponyma cum suffixis -burg et -borg et -burgh et -bourg plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-burgum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Wisingsburgum, Edinburgum, Alburgum, Altenburgum, Brandeburgum, Caroburgum, Doesburgum, Friburgum, Hamburgum, Iulioburgum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Graesse-5] J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]