Iam vernali tempore

Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.

Iam vernali tempore
Numerus	CB 132
Argumenta	amor
Lingua	lingua Latina mediaevalis
← Bulla fulminanteHic volucres celi referam sermone fideli →

“Iam vernali tempore” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXXII reperitur.

Textus

1a. Iam vernali tempore

terra viret germine,

sol novo cum iubare.

frondent nemora,

candent lilia,

florent omnia.

1b. Est celi serenitas,

aeris suavitas,

ventorum tranquillitas;

est temperies

clara et dies,

cantant volucres:

2a. Merulus cincitat,

acredula rupillulat,

turdus truculat

et sturnus pusitat,

turtur gemitat,

palumbes plausitat,

perdix cicabat,

anser craccitat,

cignus drensat,

pavo paululat,

gallina gacillat,

ciconia clocturat,

pica concinnat,

hirundo et trisphat,

apes bombilat,

merops sincidulat.

2b. Bubo bubilat

et guculus guculat,

passer sonstitiat

et corvus croccitat,

vultur pulpat,

accipiter pipat,

carrus titubat,

cornix garrulat,

aquila clangit,

milvus lipit,

anas tetrinnit,

graculus fringit,

vespertilio et stridit,

butio et butit,

grus et grurit,

cicada fretendit.

3a. Onager mugilat,

et tigris raceat,

cervus docitat,

et verres quirritat,

leo rugit,

pardus ferit,

panther caurit,

elephans barrit,

linx et frennit,

aper frendit,

aries braterat,

ovis atque balat,

taurus mugit,

equus et hinnit.

3b. Lepus vagit,

et vulpis gannit,

ursus uncat,

et lupus ululat,

canis latrat,

catulus glutinat,

rana coaxat,

anguis sibilat,

grillus grillat,

sorex desticat,

mus et minnit,

mustela drindrit,

sus et grunnit,

asinus et rudit.

4. He sunt voces volucrum

necnon quadrupedum,

quarum modulamina

vincit phenix unica.

5a. Iam horrifer Aquilo

suavi cedit Zephiro,

sole in estifero

degente domicilio.

dulcisona resonat harundo.

floride cum floridis

florent vites pampinis.

odorifera

surgunt gramina,

gaudet agricola.

5b. Nunc dracones fluminum

scatent emanantium;

imber saluberrimus

irrigat terram funditus;

cataractas reserat Olimpus.

redolent aromata,

cum cinnamomo balsama.

virent viola,

rosa et ambrosia.

coeunt animalia.

Descriptio

Hoc carmen, in sectione amatoria codicis repertum, est celebratio veris et naturae renascentis per indicem vocum animalium expressa. Poeta descriptionem incipit a serenitate caeli et splendore liliorum, ut deinde ad longam enumerationem poeticam animalium vocumque eorum veniat.

In hoc catalogo onomatopoeico, auctor varias species avium, mammalium, atque etiam reptilium nominat, utentes verbis raris et curiosis ad sonos eorum imitandos. Argumentum concluditur victoria phoenicis super ceteras voces et reditu Zephyri, qui vitam et amorem in mundum, inter homines et animalia, denuo affert.

Bibliographia

• Lehtonen, Th. M. S. (1995). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4

• Ostendere
• Recensere
• Historiam inspicere

Carmina Burana