Iam iam virent prata
Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.| Iam iam virent prata | |
|---|---|
| Numerus | CB 144 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Iam iam virent prata” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXLIV reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Iam iam virent prata,
iam iam virgines
iocundantur, terre
ridet facies.
estas nunc apparuit,
ornatusque florum
lete claruit.
2. Nemus revirescit,
frondent frutices,
hiems seva cessit;
leti, iuvenes,
congaudete floribus!
amor allicit vos iam virginibus.
3. Ergo militemus
simul Veneri
tristia vitemus
nosque teneri!
visus et colloquio,
spes amorque trahant
nos ad gaudia![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est celebratio veris et adventus aestatis, ubi naturae renovatio cum gaudio humano coniungitur. Poeta describit prata virentia et nemora revirescentia ut scaenam iucundam ubi virgines et iuvenes laetantur, hieme saeva tandem depulsa.[1]
Argumentum ad hortationem convertitur ut iuvenes veneri militent et gaudia amoris quaerant. Per bunc textum, auctor exprimit quomodo pulchritudo florum et visus conloquiumque puellarum spem amoremque excitent, sequens traditionem lyricam quae vitam mundanam et voluptates vernales extollit.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4