Iam dudum estivalia
| Iam dudum estivalia | |
|---|---|
| Numerus | CB Supplementum III |
| Argumenta | Concept of unknown value in Wikibase |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Iam dudum estivalia” est initium carminis a Marnero Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero Supplementum III reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, a poeta Germanico Marner compositum, transmutat amonitatem verna in tristitiam hiemalem, describens quomodo vis naturae animum humanum afficiat. Auctor deplorat evanescentiam temporis aestivi et adventum grandinis nivisque, quae non solum terram gramine et avium cantu spoliant, sed etiam ardorem Veneris in pectoribus hominum extinguunt. Carmen conclusionem habet lugubrem ubi, propter impetum tempestatis, poeta reditum veris invocat ut solatium ferat spiritibus in gemitu relictis. Haec materia topica de varietate temporum adhibetur ad exprimendam languorem animi et finem delectationum socialium cum sexu femineo.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4