Hymnus in Hecaten

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

"Hymnus in Hecaten"[1][2] ab eruditis recentibus appellatur ea pars Theogoniae Hesiodi, vv. 404-452, ubi natura et proprietas deae Hecates (in carminibus Homericis nusquam laudatae) evolvuntur. Udalricus de Wilamowitz-Moellendorff hos versus ab alio quodam, neque ab Hesiodo, compositos dixit.[3] Iam priores aliqui Onomacritum auctorem huius textús fuisse crediderunt.[2]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Carolus Kiesel, De hymno in Apollinem Homerico (1835) p. 28 (Textus apud Google Books)
  2. 2.0 2.1 Edvardus Gerhardius, ed., Hesiodi Theogonia (Berolini: Reimer, 1856) p. vii
  3. "Wer es noch nicht eingesehen hat, versteht nichts von Stil und von Hesiods Göttern auch nichts."

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Deborah Boedeker, "Hecate: A Transfunctional Goddess in the Theogony?" in Transactions of the American Philological Association vol. 113 (1983) pp. 79-93 JSTOR
  • Patricia A. Marquardt, "A Portrait of Hecate" in American Journal of Philology vol. 102 (1981) pp. 243-260 JSTOR
  • M. L. West, ed., Hesiod: Theogony (Oxonii: Clarendon Press, 1966) pp. 276-290
Stipula Haec stipula ad litteras spectat. Amplifica, si potes!
Bullet yellow.png Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.