Jump to content

Hydrographia Hispanica

Latinitas nondum censa
E Vicipaedia
Hydrographia Hispanica.

Hydrographia Hispanica est studium fluminum riparumque Hispanicarum. Orographia et caelum definiunt cursus eorum fluminum, quae in partes tres divisa sunt prout quo quidque aquas effundit.

Sunt flumina quae aquas ad mare Cantabricum vertunt. Cursus fluminum non longi sunt, quod Iuga Cantabrica proxima litori sunt. Flumina sunt parva, sed ob multas pluvias rapida sunt.

Flumina maxima Hispaniae
Hiberus prope Caesaraugustam
Nomen Longitudo¹ (km)
01Tagus1007
02Hiberus910
03Durius895
04Anas742
05Baetis657
06Sucro498
07Singilis337
08Tader325
09Minius310
10Turia280
Nota bene: Fluminis cursus per Portugalliam inclusus

Haec flumina aquas ad Oceanum vertunt. Flumina oriuntur in montibus orientalibus, ita cursus est a montibus Ibericis aut Carpetanis per mediam planitiam Hispanicam ad Oceanum. Haec flumina sunt tunc longissima (Tagus est maximus Iberiae).

Sunt simul flumina Cantabrica, parva praeter Hiberum, qui oritur in montibus Cantabricis. Haec flumina in aestate arida decrescunt ob caelum, rursus praeter Hiberum, qui altior est multis fluviis qui in Pyrenaeis oriuntur.

Flumina nivalia et pluviaria

[recensere | fontem recensere]

Flumina Hispaniae nascitur ob aquas, quae per montes collectae sunt in rivis. Ita, hae aquae ortae sunt in pluvia et nive. Flumina quae orta sunt supra 2500 metra, sunt flumina nivalia. Si orta sunt inter 2500 et 2000 metra, vocantur flumina niveo-pluviaria. Si inter 2000 et 1600, ista sunt flumina pluvio-nivaria, et tandem, si orta sunt flumina infra 1600 metra, vocantur flumina pluviaria.

Nexus interni

Cartographia

Haec stipula ad cartographiam spectat. Amplifica, si potes!