Hortum habet insula
Appearance
| Hortum habet insula | |
|---|---|
| Numerus | CB 93 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Hortum habet insula” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero XCIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Hortum habet insula virgo virginalem.
hunc ingressus virginem unam in sodalem
spe robustus † virginis elegi principalem.
2. Letus ergo socia elegantis forme
– nil huic laudis defuit, nil affuit enorme –
cum hac feci geminum cor meum uniforme.
3. Est amore dulcius rerum in natura
nichil et amarius conditione dura:
dolus et invidia amoris sunt scissura.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc breve carmen amatorium allegoria horti utitur, ubi poeta narrat se in insulam intravisse et virginem eximiae pulchritudinis elegisse. In secunda stropha, scriptor gratia et perfectione sociae delectatur, cum qua unionem spiritualem et cordis efficit. Poeta denique de natura ambivalenti amoris reflectit, qui dulcissimus videtur sed amaritudine, dolo, atque invidia facile corrumpi potest.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4