Hoc finito producatur mater Domini
Appearance
| Hoc finito producatur mater Domini | |
|---|---|
| Numerus | CB Supplementum XXVIa |
| Argumenta | concept of unknown value in Wikibase |
| Lingua | lingua Latina mediaevalis |
“Hoc finito producatur mater Domini” est initium carminis (vel fragmenti ludicri) a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero Supplementum XXVIa reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Hoc finito producatur mater Domini, cum ea duo angeli portantes sceptra, et cum ea Maria Iacobi et Maria Salome.
Egredimini et videte, filie Sion, regem Salomonem in diademate, quo coronavit eum mater sua in die desponsationis sue et in die leticie cordis eius. Alleluia, alleluia.
Vox turturis audita est in turribus Ierusalem. Veni, amica mea. Surge, Aquilo, et veni, Auster; perfla hortum meum, et fluent aromata illius.
Respondet Maria:
Veniat dilectus meus in hortum suum, ut comedat fructus pomorum suorum.
Dominus:
Comedi favum cum melle meo, bibi vinum meum cum lacte meo.
Maria:
Talis est dilectus meus, et ipse est amicus meus, filie Ierusalem.
Dominus:
Tota pulchra es, amica mea, et macula non est in te. Favus distillans labia tua, mel et lac sub lingua tua, odor unguentorum tuorum super omnia aromata. Iam enim hiems transiit, imber abiit et recessit, flores apparuerunt, vinee florentes odorem dederunt, et vox turturis audita est in terra nostra. Surge, propera, amica mea, veni de Libano, veni, coronaberis.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, ad finem codicis in supplemento positum, est scaena dramatica quae materiam ex Cantico Canticorum sumit ad glorificationem Beatae Mariae Virginis celebrandam. Textus dialogum inter Dominum et Mariam fingit, verbis biblicis utens ut caritatem divinam et pulchritudinem spiritualem describat. In hoc contextu liturgico et ludicro, Maria ut sponsa mystica inducitur, circumstantibus angelis et mulieribus sanctis, dum naturae renovatio vernalis allegorice ad gratiam divinam refertur.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4