Hircus quando bibit
Appearance
| Hircus quando bibit | |
|---|---|
| Numerus | CB 206 |
| Argumenta | Alcoholismus, Alea, Conviviality |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Hircus quando bibit” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CCVI reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1. Hircus quando bibit, que non sunt debita dicit,
Cum bene potatur, que non sunt debita fatur.
2. Cum bene sum potus, tunc versibus effluo totus.
Cum sitio, siccor, nec in hoc, nec in hec, nec in hic cor.[1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione potoria codicis positum, breviter sed facete naturam ebrietatis et inspirationis poeticae describit. Auctor per metaphoram hirci et primam personam explicat quomodo vinum linguam solvat ad res inconvenientes dicendas et quomodo ebrietas ipsa fons fiat carminum fundendorum. Contra, sitis poetam siccum et sterilem reddit, adeo ut cor eius nec in grammaticis casibus nec in ulla cogitatione versari possit. Argumentum igitur extollit vinum ut necessarium instrumentum ad artem poeticam goliardicam exercendam.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4