Hic volucres celi referam sermone fideli
| Hic volucres celi referam sermone fideli | |
|---|---|
| Numerus | CB 133 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Hic volucres celi referam sermone fideli” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXXXIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carme, in catalogo codicis servatum, est enumeratio metrica variorum generum avium, quae sermone fideli ac litterario describuntur. Auctor seriem nominum ex ornithologia depromptam instruit, ubi aves rapaces, aquatiles et canorae una cum aliis volatilibus et parvis animalibus (ut cicada et vespertilio) nectuntur.[1]
In contextu litterarum medii aevi, huiusmodi carmina non solum exercitium didacticum vel mnemonicum repraesentant, sed etiam delectationem quandam in varietate naturae demonstrant. Ultimi versus ad philomenam et alias aves canoras vertuntur, ubi poeta artem metricam cum observatione mundi viventis coniungit, ostendens quomodo nomina latina in structuram rhythmicam apte redigi possint.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4