Henricus Bright

Henricus Bright (baptizatus die 26 Octobris 1562; mortuus die 4 Martii 1627) fuit clericus et paedagogus Anglicus, qui triginta octo annos munere archididascali in Schola Regia Wigorniensi functus est. Auctores coaevi sicut Thomas Fuller et Antonius Wood eum ut praeceptorem eximium, praesertim in linguis Latina, Graeca, et Hebraica, laudaverunt.^[1]^[2] Aetas eius summum fastigium scripturae Neolatinae et instructionis per linguam Latinam repraesentat. Multi discipuli eius peritia in linguis classicis^(en) et rebus theologicis innotuerunt.

Vita et fama

Henricus Bright in ecclesia Sancti Petri Magni Wigorniae die 26 Octobris 1562 baptizatus est. Filius natu maximus fuit Iacobi Bright, qui artem chirothecarum faciendarum exercebat.^[3] Probabiliter in ipsa Schola Regia Wigorniensi educatus, in Collegium Aenei Nasi Oxoniae anno 1580 ut "plebeius" matriculavit. Ad Collegium de Balliolo translatus, gradum Baccalaurei Artium anno 1584 et Magistri Artium anno 1587 suscepit, et socius eiusdem collegii anno 1585 electus est.^[4]

Anno 1589, a decano et capitulo Wigorniensi archididascalus Scholae Regiae nominatus est. Praeter munus scholasticum, nonnulla beneficia ecclesiastica tenuit, inter quae rectorias in Broadwas (1591), Tredington (1606), et Warndon (1615), necnon canonicatus in cathedralibus Herefordiensi (1607) et Wigorniensi (1619).^[5] Anno 1622 thesaurarius Cathedralis Wigorniensis factus est.^[6] Anno 1609 fundum Brockbury in paroecia Colwall emit.

Thomas Fuller in opere suo History of the Worthies of England eum valde laudavit, scribens eum a Divina Providentia in ea urbe collocatum esse, ut iuventuti tam Angliae quam Cambriae lumen grammaticae communicaret.^[7] Discipuli quidem e Cambria scholam frequentabant, et Bright effecit ut capitulum cathedralis exhibitiones pecuniarias praeberet iis quos ad universitates mittebat.^[8] Nihilominus, apud quosdam discipulos famam saevitiae habuit. Thomas Hall (1610–1665), minister presbyterianus et ipse alumnus Scholae Regiae sub Bright, in autobiographia sua manuscripta, quae in chartis eius relicta est, hanc severitatem commemoravit.^[9] Idem Hall postea inter discipulos notabiles Brightii numeratur, cum Oxoniam anno 1624 ut exhibitionarius Collegii de Balliolo missus esset.

Familia

Bright bis uxorem duxit. Primo Mariae Tovey nupsit, ex qua filiam Mariam (natam 1596) genuit. Secundo Ioannam Berkeley in matrimonium duxit, filiam Rolandi Berkeley, mercatoris pannorum divitis et legati ad parlamentum, atque sororem Roberti Berkeley iudicis.^[10] Ex hoc matrimonio unum filium, Robertum (1617–1665), et tres filias (Dorotheam, Iocosam, et Catharinam) habuit. Robertus fundum Brockbury hereditate accepit, qui per multa saecula in familia mansit.

Epitaphium

Eius monumentum in Cathedrali Wigorniensi exstat, epitaphium gerens ab Iosepho Hall, tunc decano Wigorniensi, compositum. Textus incipit verbis: "Mane, Hospes, et lege. Magister Henricus Bright, celeberrimus Gymnasiarcha, qui Scholae Regiae istic fundatae per totos quadraginta annos summa cum laude praefuit."^[11] Epitaphium peritiam eius in litteris Latinis, Graecis, et Hebraicis celebrat, necnon pietatem et laborem in theologia et ecclesia.

Discipuli notabiles

Bright discipulos suos saepe ad universitatem Oxoniensem mittebat. Inter notissimos fuerunt:

Iohannes Beale, clericus et scriptor scientificus.
Samuel Butler, poeta et scriptor satyricus, auctor operis Hudibras.^[12]
Ioannes Doughtie, canonicus Abbatiae Westmonasteriensis.
Thomas Good, magister Collegii de Balliolo.
Thomas Hall, minister presbyterianus.
Rogerus Maynwaring, decanus Wigorniensis et episcopus Menevensis.
Franciscus Potter, commentator biblicus et socius Regalis Societatis.
Ioannes Vaughan, iudex et politicus.
Eduardus Winslow, unus ex Patribus Peregrinis (Pilgrim Fathers) et olim gubernator Coloniae Plimmutensis.^[13]

Bibliographia

Burke, Bernard (1895). A Genealogical and Heraldic History of the Colonial Gentry. vol. 2. London
Craze, Michael (1972). King's School, Worcester, 1541–1971. Worcester
Fuller, Thomas (1662). The History of the Worthies of England. vol. 3. London
Leach, Arthur Francis (1913). Documents illustrating early education in Worcester, 685 to 1700. London
Macdonald, A. (1936). A History of the King's School, Worcester. London
Wood, Anthony (1691). Athenae Oxonienses. London
Thomas, Denise (ed.) (2015). The Autobiography and Library of Thomas Hall, B.D. (1610–1665). vol. 26. New Series. Worcester
Worcester Cathedral Library (2018). "Ignorance is the curse of God, knowledge is the wing wherewith we fly to heaven". W.Shakespeare (Henry VI Pt 2)

[1] Wood (1691).

[2] Fuller (1662), p. 376.

[3] Worcester Cathedral Library (2018)

[4] Macdonald (1936)

[5] Craze (1972)

[6] Worcester Cathedral Library (2018)

[7] Fuller (1662), p. 376

[8] Leach (1913)

[9] Thomas (2015)

[10] Burke (1895), p. 451.

[11] Fuller (1662), p. 376.

[12] Macdonald (1936)

[13] Worcester Cathedral Library (2018).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]