Helenus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Aeneas et Helenus sacrificantes (circa 1530).

In Iliade Helenus est vates[1] Troianorum, Priami et Hecubae filius, Hectoris Cassandraeque frater. Non tantum Hectori consilia e scientia divina ducta dabat[2] sed ipse fortiter adversus Danaos pugnabat antequam a Menelao vulneratus e proelio recessit[3]. Ilio capto Neoptolemum in Epirum sequebatur ubi civitatem apud Molossos condidit et uxorem Deidamiam, Neoptolemi matrem, duxit[4]. Secundum posteriores fabulas quas sequebatur Aeneis Pyrrho, Achillis filio, mortuo Andromachen, Hectoris viduam, uxorem ducebat et in Epiro regnabat. Filium genuit Cestrinum[5] nomine.

Secundum Apollodori bibliothecam Paride mortuo de matrimonio Helenae cum fratre Deiphobo certavit. Victus in montem Idam secessit ubi ab Ulixe captus est. Captivus Achaeis pignora divina e quibus salus Troiae pendebat detexit, ita ruinam patriae indicens[6].

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Cicero, De divinatione I.89. Aeneis III.712. Ilias VI.76ː Ἕλενος οἰωνοπόλων ὄχ’ ἄριστος. Auguriis enim futura praedicabat.
  2. VI.73-101 et VII.46-53
  3. Ilias XIII.576-600.
  4. Apollodori bibliotheca Epitome VI.12-13.
  5. Pausanias, Descriptio Graeciae I.11.1 et II.23.
  6. Apollodori bibliotheca, Epitome V.9-10.

Fontes[recensere | fontem recensere]

  • Apollodori bibliotheca, Epitome V.9-10 et VI.12-13.
  • Ilias, VI.73-101, VII.46-53, XII.94-95, XIII.576-600.
  • Aeneis, III.295-715
  • Hyginus, Fabulae, 90, 128, 223.12