Gusbornium

Gusbornium^[1] seu Gusborna^[2] (Theodisce et Saxonice Gusborn) commune Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luchoviensis et Danebergensis est. Ad Gusbornium vici Gusbornium Maius^[1]^[3] (Theodisce Groß Gusborn) (circa 340 incolae); Gusbornium Minus^[1]^[3] (Theodisce Klein Gusborn) (350); Quickbornium^[1] (Theodisce Quickborn) (400); Siema^[4]^[3] (Theodisce Siemen) (120); Sipnicium^[5] (Theodisce Sipnitz) (20); atque Zadravia^[6] (Theodisce Zadrau) (120) cum locis habitatis Domo Saltuarii^[7] Seybruchensi^[8] (Theodisce Forsthaus Seybruch) et Aula Wulfsahlensis^[9] (Theodisce Hof Wulfsahl) pertinent. Gusbornium pars communis generalis Pratorum Albis est.

Historia

Gusbornium ab anno 1671 pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Gusbornium ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 2006 pars Pratorum Albis communis generalis est. Anno 1972 vici supra dicti ad Gusbornium adiuncti sunt.

Notae

1 2 3 4 Germanica toponyma cum suffixis -born(e) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-bornium-ii", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Calenbornium prope Aram et Calenbornium prope Caesariacum (Theodisce Kalenborn); Calenbornium-Scheurenum (Theodisce Kalenborn-Scheuern); Hasbornium (Theodisce Hasborn); Leidenbornium (Theodisce Leidenborn); Lichtenbornium (Theodisce Lichtenborn). Quae omnia toponyma ex articulo Vicipaediae Latinae de indice urbium et communium Rhenaniae et Palatinatus desumpta sunt, ubi apte referuntur.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -born(e) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-borna-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Paderborna, Sherborna, Herborna apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
1 2 3 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.
↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -itsch aut -itz plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-icium-i" aut "-itium-i" aut "-icia-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -itsch, -itz : -icium, -itium, -icia (...)".
↑ Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Vide Lexicon Latinum Hodiernum, auctore Petro Lucusaltiano Latinophilo, s.v. Forsthaus.
↑ Latinum gentilicium "Seybruchensis-e" ad Theodiscum toponymum Seybruch refert.
↑ [Theodiscum vocabulum Hof Latino "aula-ae" vertitur. Latinum autem gentilicium "Wulfsahlensis" ad Theodiscum toponymum Wulfsahl refert.

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Gusbornium spectant.

Pagina communis generalis Pratorum Albis de Gusbornio scripta

Terra

Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!

[-bornium-1] 1 2 3 4 Germanica toponyma cum suffixis -born(e) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-bornium-ii", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Calenbornium prope Aram et Calenbornium prope Caesariacum (Theodisce Kalenborn); Calenbornium-Scheurenum (Theodisce Kalenborn-Scheuern); Hasbornium (Theodisce Hasborn); Leidenbornium (Theodisce Leidenborn); Lichtenbornium (Theodisce Lichtenborn). Quae omnia toponyma ex articulo Vicipaediae Latinae de indice urbium et communium Rhenaniae et Palatinatus desumpta sunt, ubi apte referuntur.

[-borna-2] Germanica toponyma cum suffixis -born(e) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-borna-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Paderborna, Sherborna, Herborna apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[KleinGrosse-3] 1 2 3 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.

[-a-4] Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-icium-5] Germanica toponyma cum suffixis -itsch aut -itz plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-icium-i" aut "-itium-i" aut "-icia-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -itsch, -itz : -icium, -itium, -icia (...)".

[-avia-6] Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[7] Vide Lexicon Latinum Hodiernum, auctore Petro Lucusaltiano Latinophilo, s.v. Forsthaus.

[8] Latinum gentilicium "Seybruchensis-e" ad Theodiscum toponymum Seybruch refert.

[9] [Theodiscum vocabulum Hof Latino "aula-ae" vertitur. Latinum autem gentilicium "Wulfsahlensis" ad Theodiscum toponymum Wulfsahl refert.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]