Grates ago Veneri

Conferatur pagina principalis: Index Carminum Buranorum.

Grates ago Veneri
Numerus	CB 72
Auctor	Petrus Blesensis
Argumenta	Amor
Lingua	Lingua Latina mediaevalis
← Axe Phebus aureoClauso Cronos →

“Grates ago Veneri” est initium carminis a Petro Blesensi Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero LXXII reperitur.

Textus

1a.Grates ago Veneri,

que prosperi

michi risus numine

de virgine

mea gratum

et optatum

contulit tropheum.

1b.Dudum militaveram,

nec poteram

hoc frui stipendio;

nunc sentio

me beari,

serenari

vultum Dioneum.

2a.Visu, colloquio,

contactu, basio

frui virgo dederat;

sed aberat

linea posterior

et melior

amori.

quam nisi transiero,

de cetero

sunt, que dantur alia,

materia

furori.

2b.Ad metam propero.

sed fletu tenero

mea me sollicitat,

dum dubitat

solvere virguncula

repagula

pudoris.

flentis bibo lacrimas

dulcissimas;

sic me plus inebrio,

plus haurio

fervoris.

3a.Delibuta lacrimis

oscula plus sapiunt,

blandimentis intimis

mentem plus alliciunt.

ergo magis capior,

et acrior

vis flamme recalescit.

sed dolor Coronidis

se tumidis

exerit singultibus

nec precibus

mitescit.

3b.Preces addo precibus

basiaque basiis;

fletus illa fletibus,

iurgia conviciis,

meque cernit oculo

nunc emulo,

nunc quasi supplicanti;

nam nunc lite dimicat,

nunc supplicat;

dumque prece blandior,

fit surdior

precanti.

4a.Vim nimis audax infero.

hec ungue sevit aspero,

comas vellit,

vim repellit

strenua,

sese plicat

et intricat

genua,

ne ianua

pudoris resolvatur.

4b.Sed tandem ultra milito,

triumphum do proposito.

per amplexus

firmo nexus,

brachia

eius ligo,

pressa figo

basia;

sic regia

Diones reseratur.

5a.Res utrique placuit,

et me minus arguit

mitior amasia,

dans basia

mellita

5b.Et subridens tremulis

semiclausis oculis,

veluti sub anxio

suspirio

sopita.

Descriptio

Hoc carmen, sectioni amatoriae attributum et Petro Blesensi adscriptum, victoriam eroticam amantis celebrat, qui post longam "militiam" tandem ad optatum tropheum pervenit. Poeta gradus amoris (visum, colloquium, contactum, basium) describit, sed ultimam metam (lineam posteriorem) appetit, quae sola furorem sedare potest.

Narratio per certamen dramaticum procedit ubi puella, pudore mota, fletu et resistentia physica amantem repellit, usque ad victoriam finale ubi vis amantis superat et res utrique placet. In fine, puella mitior facta gaudia Veneris cum amasio participat, quod argumentum est creberrimum in poesi goliardica eroticis metaphoris referta.

Investigatio critica

Hoc carmen, Petro Blesensi attributum, argumentum caritatis flagrantis atque eroticae tractat, ubi auctor topicon communem militiae amoris evolvit, rationem pugnae spiritualis et carnalis cum carmine LVI repetens. Poeta progressum amatoris describit per gradus quinque amoris, quos iam Aelius Donatus in commentario ad Terentii Eunuchum definierat: visum, allocutionem, tactum, osculum et denique coitum. Quae doctrina, in litteris medii aevi creberrima, hic ad experientiam lyricam redigitur, ubi puella amatori copiam sui primum per aspectum facit.

In secunda stropha, imago lacrimarum puellae a poeta bibitarum non solum ad affectum profundum pertinet, sed aperte memoriam Ovidianam revocat. Hic locus enim cum Tristibus conferri potest, ubi Naso lacrimas in vultum cadentes una cum verbis fidis bibere se narrat. Ita Petrus Blesensis traditionem elegiacam classicam cum sensibilitate XII saeculi coniungit, sermonem dactylicum in formam rhythmicam et rhythmicam versus transponens.

Bibliographia

• Rossi, Petrus Victorius, red. (2006 [1989]). Carmina Burana. Testo latino a fronte (8a. ed.). Mediolani: Tascabili Bompiani. ISBN 88-452-5307-4

• Ostendere
• Recensere
• Historiam inspicere

Carmina Burana