Gloriosam Ecclesiam
| Gloriosam Ecclesiam Litterae encyclicae | |
|---|---|
Insigne Ioannes XXII | |
| Pontifex | Ioannes XXII |
| Datum | 23 Ianuarii 1318 |
| Annus pontificatus | II |
| Argumenta | De condemnatione motuum dissidentium et de unitate ecclesiae |
“Gloriosam Ecclesiam” incipit bulla apostolica a papa Ioanne XXII die 23 Ianuarii anno 1318 promulgata, secundo anno sui pontificatus currente. Hoc documentum in certamine pontificis contra motus dissidentes in christianitate occidentali exortos conscribitur, praesertim contra illos qui cum Franciscanis spiritualibus et radicalibus fluxibus apocalypticis conectuntur. Haec bulla pars est seriei dispositionum ab Ioanne XXII editarum ad auctoritatem Sedis Apostolicae confirmandam atque ad unitatem doctrinalem et disciplinariam Ecclesiae Catholicae servandam adversus coetus insubordinatos vel haereticos habitos.[1][2][3]
Hic textus momentum habet in consilio coercitivo papae Ioannis XXII erga dissensiones saeculi decimi quarti ineuntis. Una cum aliis litteris apostolicis eiusdem temporis, ad Inquisitionem corroborandam et ad spirituales radicales in Gallia meridionali, Italia, aliisque Europae regionibus definitive segregandos contulit. Pariter documentum eclesio-logicam pontificis visionem demonstrat, quae ecclesiam valde centralizatam efficit et oboedientiam erga papam ut fundamentum legitimitatis religiosae definit.[1]
Contextus Historicus
[recensere | fontem recensere]Post conflictus internos in Ordo Fratrum Minorum et post pravitatem quorundam ordinis membrorum, Ioannes XXII severam rationem contra illos motus suscepit qui unitatem ecclesiae in discrimen adducere videbantur. Hi coetus, in quibus fraticelli, bizzochi, beghini aliaeque communitates non agnotae numerabantur, hierarchiam ecclesiasticam respuebant, paupertatem evangelicam modo extremo interpretabantur, et sacramenta modo irregulari tractabant. Bulla Gloriosam Ecclesiam paulo post litteras Sancta Romana (die 30 Decembris 1317) promulgata est, eundem finem persequens: coercere propagationem consuetudinum religiosarum autonomarum et doctrinarum auctoritati pontificiae contrariarum. Ambae litterae partem habent in impetu papae contra reliquias motus spiritualis franciscani et contra circulos qui cogitatione apocalyptica Petrus Ioannis Olivi movebantur.[1][2][3]
Argumentum
[recensere | fontem recensere]In hoc documento Ioannes XXII condemnationem suam in multos coetus religiosos irregulares convertit. Bulla eorum inoboedientiam erga superiores legitimos denuntiat, atque eorum praesentiam in congregationibus a Sede Apostolica non probatis damnat. Documentum confirmat validitatem sacramentorum ex oboedientia erga veram ecclesiam spiritualem pendere, quae cum Ecclesia Romana a successore Sancti Petri gubernata omnino congruit. Ita papa declarat neminem ministrum, neglectis moribus personalibus vel opinionibus professis, sacramenta extra communionem cum ecclesia pontificiae auctoritati subiecta legitime administrare posse. Quapropter bulla principium unitatis ecclesiae et papae munus ut custodis orthodoxiae sacramentalis iterum confirmat.[2][3]
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 3 Redazione Treccani (). Giovanni XXII (Enciclopedia dei Papi)
- 1 2 3 Ferdinando Treggiari (). Il lessico giuridico della povertà. Ideale minoritico e diritto nel primo secolo dopo Francesco d'Assisi
- 1 2 3 Augusto Illuminati (). POVERTÀ, PROPRIETÀ, USO. POLEMICHE ANTIFEUDALI