Gessius Florus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Vide etiam paginam discretivam: Florus (discretiva)

Gessius Florus est eques Romanus Clazomenis ortus quem anno 64 Nero procuratorem Iudaeae provinciae fecit ob amicitiam uxoris Cleopatrae cum Poppaea Sabina[1]. Lucceio Albino successit et improbitate antecessores ita superasse a Flavio Iosepho dicebatur ut Iudaei Albinum desidarent quia ille furta saltem occultabat, Gessius econtra ea velut pompa triumphali per urbem vehebat[2].

In provincia administranda tanta aviditate crudelitateque exstitit (supplicium crucis etiam civibus Romanis adhibuit[3]) ut secundum historicum Flavium Iosephum, praecipuum de ea re fontem, eius facinora causa non mediocris primi belli Iudaici fuerint. A Iudaeis apud legatum Syriae Cestium accusatus eum mendaciis et obsequio decepit. Abhinc tamen metuens ne a provincialibus apud Neronem Romae accusaretur, bellum occulte optasse dicitur et Iudaeorum iras omni modo excitasse. At postquam Cestius seditionis opprimendae causa Iudaeam cum exercitu ingressus a Hierosolymitanis magno dedecore fugatus est, ne ipse supplicio adficeretur Florum apud Neronem incusare decrevit[4], de cuius iudicio nihil accepimus : nam ab anno 66 de Gessio Floro in fontibus siletur.

Notae[recensere | fontem recensere]

Fontes[recensere | fontem recensere]

Si vis plura legere...[recensere | fontem recensere]

  • Hadas-Lebel, Mireille, Rome, la Judée et les Juifs, Parisiis, A. & J. Picard, 2009
  • E. M. Smallwood, The Jews under Roman Rule : from Pompey to Diocletian, Lugduni Batavorum, Brill, 1976