Genus (grammatica Latina)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Sunt in lingua Latina tria genera, quae indicant nomen substantivum esse aut masculinum (m.), aut femininum (f.), aut neutrum (n.). Nomina adiectiva et participia genere cum nomine substantivo sibi adiuncto concordare debent. Ergo villa antiqua (f.), dominus antiquus (m.), templum antiquum (n.).

Genus nominis rei animatae correspondet sexui; itaque haec: Davus, puer, equus sunt masculina; et Cassandra, mater, agna sunt feminina.

Genus nominis rei inanimatae ex terminatione dependet. Pleraque nomina, quae ad primam pertinent declinationem, littera a in casu nominativo sese terminantia, feminina sunt. Nomina secundae declinationis plerumque sunt vel masculina (si litteris -us aut -er in nominativo terminantur), vel neutra (si litteris -um in nominativo terminant).

Certae categoriae nominum genus proprium habere solent.[1]

Talia genera cum genere verbi, quod est aut activum aut passivum, non sunt confundenda.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Index sequens aliqua exempla ex grammatica Gildersleeve sumit.


Stipula Haec stipula ad linguam vel ad linguisticam spectat. Amplifica, si potes!
Bullet yellow.png Eget haec commentatio nexum Wikidata. Quem adde si potes.