Roman numeral 10000 CC DD.svg

Ganymedes

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Ganymedes Raptus, ab Eustachio Le Sueur circa 1650 pictus.

Ganymedes (Graece Γανυμήδης), sive Catamitus,[1] in mythologia Graeca est heros divinus cuius patria fuit Troia. Filius est Troi Dardaniensis, ex quo Troia appellari putabatur, et Callirrhoae naiadis. Fratres sunt Ilus et Assaracus. Una fabula dicit eum a Iove forma aquilae abduci ut baiulus poculorum in Olympo Monte mereat. Homerus eum pulchrissimum mortalium describit: "[Ganymedes] erat venustissimus gentis mortalium, et ergo dei sibi arripuerunt, ut Iovi vinum effunderet, suae pulchritudinis causa, ut inter immortales esset."[2]

Ganymedes trochum volvens et gallum tollens, donum amoris[3] ex Iovi, qui insquens in obverso vasis a Pictore Berolinensi pingitur. cratera figurarum rubrarum Attica, 500490 a.C.n.

Mythus fuit exemplar paederastiae, moris socialis Graeci, coniunctione erotica civiliter accepta inter virum et iuvenem, catamitum appellatum.

Ganymedes libationem Iovi libat. Cratera Attica figurarum rubrarum a Pictores Eucharides facta, c. 490480 a.C.n..
Caelatura aetatis Romanae aquilam pingit, Ganymede pileum Phrygium gerente, cum homine tertio, fortasse patre dolente.
Ganymedes. Imago ab Iosephus Álvarez Cubero anno 1804 facts.
"'Modern Version of Ganymede': Introduction of Budweiser to the Gods": praeconium in Theatre Magazine, Februario 1906.

In mytho, raptus est Ganymedes a Iove ex Ida, monte prope Troiam in Phrygia.[4] Ganymedes oves curabant, cum Zeus aquilam aut evocaret aut se faceret ad iuvenem Olympum transportandum.

Una ex antiquissimis Ganymedis imaginibus est cratera figurarum rubrarum a Pictore Berolinensi factus, nunc in Museo Lupariensi conservatus.[5] Zeus Ganymedem uno latere insequitur, cum iuvenis alio latere aufugit, trochum volvens et gallum cucurientem attollens. Pictor vasorum Athenis saeculo quinto fabulam mythicam saepe pingebant, quae ad symposium virorum tam apta erat, ad convivium iustum. Tractabatur mythus Ganymedis modis qui facile agnoscuntur, usitatis rituum procationis homoeroticae moribus depictus, ut in cratera a Pictore Achillei factus, ubi Ganymedes etiam cum gallo effugit. Ganymedes usitate pulcher iuvenis musculosus pingitur.

Fontes antiqui[recensere | fontem recensere]

Ganymedes a variis auctoribus Graecis et Romanis ponitur:

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Plautus, Menaechmi 1.2.35; Apuleius, Metamorphoses 11.8, cf. 1.12; etc.
  2. Ilias 20:233-235.
  3. De gallo symbolico eromenoi dono, vide, exempli gratia, Shapiro 1981; praeterea, T. J. Figueira, de duobus operibus recentibus de paederastia Graeca disputans, scribit donum esse "generi certum, et gallum significantem potentiae masculinae sine dubio habuisse" (American Journal of Archaeology, 1981).
  4. Ida fuit nympha montana, coniunx Scamandri, dei fluviatilis, et mater Teucri, unius ex primaevalibus Troiadis regibus. In eodem monte habitabat Paris, qui exsul similiter pastor in Ida fuerat, quia eius effectus in Troiade calamitosus natu praedicatus fuerat, unde Priamus ut in clivis sacris exponeretur iusserat.
  5. "www.louvre.fr" 

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Gély, V., ed. 2008. Ganymède ou l'échanson: Rapt, ravissement et ivresse poétique. Lutetiae: Presses Universitaires de Paris 10. ISBN 9782840160106.
  • Keuls, Eva C. 1985. The Reign of the Phallus: Sexual Politics in Ancient Athens. Berkeleiae: University of California Press. ISBN 0520079299.
  • Saslow, James M. 1986. Ganymede in the Renaissance: homosexuality in art and society. Portu Novo: Yale University Press.
  • Sergent, Bernard. 1996. Homosexualité et initiation chez les peuples indo-européens. Lutetiae: Payot. ISBN 2228890529.
  • Shapiro, H. A. 1981. "Courtship scenes in Attic vase-painting. American Journal of Archaeology.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Ganymedes spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]