Franciscus Patricius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Franciscus Patricius

Franciscus Patricius (Italiane: Francesco Patrizi da Cherso ; 25 Aprilis 15296 Februarii 1597) fuit philosophus et scientiae ac humanista aevo Renascentiae ductus Venetus. Studium et Aristolis, et Platonis et elementorum alchemicae fecit. Alma meter sua fuit Universitas Patavina.

Opera Latine scripta[recensere | fontem recensere]

Della nuova geometria, 1587
  • Artis historiae penus. Octodecim scriptorum tam veterim quam recentiorum monumentis. Basileae, Ex officinia Petri Paterna, 1579.
  • Della Historia dieci dialoghi. Venetia: Appresso Andrea Arrivabene. 1560.
  • De historia dialogi X. Con Artis historicae penus. Basiliae. 1579.
  • De rerum natura libri ii. priores. Aliter de spacio physico;aliter de spacio mathematico. Ferrariae: Victorius Baldinus 1587.
  • De spacio physico et mathematico. Ed. Helene Vedrine. Lutetiae: Libr. philosophique J. Vrin, 1996.
  • Discussionum Peripateticarum tomi iv, quibus Aristotelicae philosophiae universa Historia atque Dogmata cum Veterum Placitis collata, eleganter et erudite declarantur. Basileae. 1581
  • Nova de Universis philosophia. (Ad calcem adiecta sunt Zoroastri oracula cccxx. ex Platonicis collecta, etc. Ferraria. 1591, Venetiae 1593.
  • Apologia ad censuram,

Lege etiam[recensere | fontem recensere]

  • Brickman, B. 1941. An Introduction to Francesco Patrizi's Nova de Universis Philosophia. Novi Eboraci.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!