Foedus Fontis Bleaudi (1814)

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Paulus de la Roche, Napoleo Fontis Bleaudi (1845).

Foedus Fontis Bleaudi 11 Aprilis 1814 oppido eiusdem nominis apud Lutetiam signatum est.

Qui foedus signaverit[recensere | fontem recensere]

Napoleo I, postquam Lutetia ab alligatis occupata est et senatus Franciae eum imperatorem Francorum deposuit, cum alligatis Regno Unito, Borussia et Russia de condicionibus abdicationis convenit.

Quae stipulata sint[recensere | fontem recensere]

  • Napoleo imperator Francorum se imperio abdicavit et pro filiolo Napoleone II eiusque heredibus omnia iura deposuit. Sed ut uxor Maria Ludovica titulum imperatorium tenere potuit.
  • Napoleo Franciam reliquit et insulam Ilvam principatum accepit. Ei milites 400 praesidium secum ducere licuit.
  • Uxor eius Maria Luisa Ducatum Parmensem et Placentinum atque Suctatum Guastallam accepit. Napoleo (II) filius eius heres erat.
  • Et mater et fratres sororesque stipendia 250 000 Francorum per annum acceperunt, quam fortunam Francia solvere debuit.

Finis Foederis[recensere | fontem recensere]

Napoleo iam 1 Martii 1815 Ilvam reliquit et Ludovicum XVIII regem ab alligatis impositum fugavit; alligati autem iterum foedus contra eum fecerunt.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]