Floret tellus floribus
Appearance
| Floret tellus floribus | |
|---|---|
| Numerus | CB 148 |
| Argumenta | Amor |
| Lingua | Lingua Latina mediaevalis |
“Floret tellus floribus” est initium carminis a discipulis vagantibus Latine scripti, quod in codice Carminum Buranorum sub numero CXLVIII reperitur.[1]
Textus
[recensere | fontem recensere]1a. Floret tellus floribus,
variis coloribus,
floret et cum gramine.
1b. Faveant amoribus
iuvenes cum moribus
vario solamine!
1c. Venus assit omnibus
ad eam clamantibus,
assit cum Cupidine!
1d. Assit iam iuvenibus
iuvamen poscentibus,
ut prosint his domine!
2a. Venus, que est et erat,
tela sua proferat
in amantes puellas!
2b. Que amantes munerat,
iuvenes non conterat
nec pulchras domicellas![1]
Descriptio
[recensere | fontem recensere]Hoc carmen, in sectione amatoria codicis servatum, est hymnus vernalis qui renovationem naturae cum triumpho Amoris coniungit. Poeta describit terram floribus et gramine florentem, invocans favorem divinitatum ad usum iuvenum qui solamen in rebus venereis quaerunt.[1]
In secunda parte, auctor deos Venerem et Cupidinem precatur ut tela amatoria in puellas et domicellas mittant. Textus exprimit desiderium mutui amoris ubi iuvenes non modo non conterantur, sed potius praemiis amatoriis donentur, celebrans hilaritatem vitae goliardicae sub specie aeterni veris.[1]
Notae
[recensere | fontem recensere]Bibliographia
[recensere | fontem recensere]- Lehtonen, Th. M. S. (). Fortuna, Money, and the Sublunar World: Eleventh-century Ethical Thought as a Paradigm for Late Medieval Moral Philosophy. Helsingiae: Societas Litterarum Finnicarum. ISBN 978-951-717-846-4